Perfil de DhAL NiMข้าพเจ้า คือ ข้าพเจ้า แ...FotosBlogListas Herramientas Ayuda

dalnim khae

Intereses
'N My Everythink
06 mayo

กูไม่ได้ตั้งใจนะ

ผึ้ง!!!!
 
 
 
....
 
..
 
.
 
 
 
กรูขอโทษ!!!
 
 
ผู้ชายคนนั้นของมึง
 
 
 
 
มาอยู่กับกรูแล้ว!!!!
 
 
ขอโทษนะ
 
 
 
กรูเอาเค้ามาแล้ว
 
 
.....
 
 
...
 
 
 
กรูขอโทษ!!!!
 
 
 
555555555555555555555555555
5555555555555555555555
555555555555555
55555555555555555555555
 
 
 
 
 
 
ป.ล กรูดีใจกับรูปที่กรูอัพ ด้วยปัญญาและความสามรถทั้งหมดที่กรูอุทิศให้
 
 
กรูดีใจว้อย!!!!!
 
 
04 mayo

$ห่อเหี่ยว$

ห่อเหี่ยว!!!

 

.....

 

...

 

..

 

จะวันเกิดกูแล้วสิเนี่ย

 

....

 

กูอยากจะแฮปปี้

 

อยากจะทำอะไรดีๆ

 

แต่พอยิ่งใกล้ๆ

 

กูก็ทำใจไม่ได้สักที

 

เวลาเป่าเค้ก

 

แล้วเค้ามักจะให้อธิฐาน

 

เค้าว่ากันว่าคำอธิฐานนั้นจะเป็นจริง

 

สงสัยกูคงขออะไรยากไป

 

ขอให้ เป๊กช์ กลับมามีชีวิตเพื่อที่จะอยู่กับกู

 

จริงๆไม่ใช่แค่วันเกิดหรอก

 

จะอธิฐานตอนไหน

 

 

จะเมื่อไหร่

 

จะกี่รอบ

 

กูก็อธิฐานแบบนั้น

 

กูคิดว่า

 

เผื่อสักวันจะมีจริง

 

เพียงแต่ขอให้เชื่อ

 

 

พระเจ้าสอนกูแบบนั้น

 

แต่เมื่อกูโตขึ้น

 

ความจริงในโลกล้วนชัดเจน

 

มันไม่มีทางที่ เป๊กซ์ จะกลับมาหากู

 

ถึงกูหลอกตัวเองได้

 

แต่กูหลอกความจริงไม่ได้

 

หลายคนบอกกับกูว่า

 

เรื่องทุกอย่างมันมีความหวัง

 

มันโกหกชัดๆ!!!!

 

เรื่องของกูมันมีความหวังได้ด้วยเหรอ

 

วันเกิดกูปีนี้

 

คนที่กูอยากเจอคือมึง!!

 

เป๊กซ์

 

ร้องเพลงแฮปปี้เบริทด์เดย์ให้กูนะ!!

 

 

 

ถ้ามึงกลับมาหากู

 

ถ้ามึงฟื้น!!

 

กูจะเอาเวลาและชีวิตกูทั้งหมดให้มึง

 

ถ้าลมหายใจของกู

 

มันช่วยให้มึงกลับมาได้

 

กลับมานะ!

 

หรือจะเอาอะไรก็ได้

 

กูยอม!!

 

ยอมให้ทั้งนั้น

 

วันเกิดของกูปีนี้

 

มันไม่สนุกหรอก!!

 

ไม่สนุกเลย!!

 

ยิ่งมันใกล้เข้ามา

 

กูก็ยิ่งคิดถึงมึงมากขึ้น

 

.......

 

........

ความจริงก็เข้ามาตอกย้ำกูมากขึ้น

 

 

.........

 

 

....

 

 

"กูยังเป็นเจ้าสาวมึงอยู่นะ"

 

555

 

กูจำได้นะ

 

 

.....

 

...

 

..

 

บนท้องฟ้าที่มีมึงอยู่

 

กูมองหามึงทุกวัน

 

กูไม่รู้ว่าดวงไหนเป็นมึง

 

 

แต่!

 

 

.....

 

เพราะมันทำให้กูรู้สึกว่ามึงมองกูอยู่!!

 

....

 

..

 

เป็นห่วงกูใช่มั้ย?

 

...

 

คิดถึงกูรึเปล่า?

 

 

...

 

 

พี่แอ๊นท์บอกกับกูว่า

 

มึงยังอยู่ข้างๆกู

 

เพราะฉะนั้นอย่าร้องไห้

 

555

 

กูพยายามแล้ว

 

แต่กูทำไม่ได้หรอกเป็กซ์

 

แต่อย่างน้อยกูก็ร้องต่อหน้ามึง

 

ถ้ามึงอยู่ข้างกูตามที่พี่แอ๊นท์บอก

 

 

 

 

 

....

 

..

 

.

 

มันทรมานกูนะ

 

มึงทรมานเหมือนกูมั้ย?

 

กูทรมานสุดๆเลยหล่ะ

 

เพื่อนกูบอกกับกูว่า

 

คนตายจะทรมานคนเป็น

 

555

 

จริงด้วย!!!!

 

กูรักมึงมากๆนะ!!

 

รักจนอยากจะตายเลย

 

แต่กูทำไม่ได้

 

กูขี้ขลาดเกินไป

 

กูไม่กล้าฆ่าตัวตายหรอก

 

การที่ไม่มีมึงอยู่

 

กูพึ่งรู้ว่ามันทรมานกูมากขนาดนี้

 

คิดถึงกูนะ!!

 

คิดถึงกูมากๆ

 

เวลากูร้องไห้อยู่ข้างๆกูนะ!!

 

เวลากูเหงากอดกูไว้นะ!!

 

เวลากูไม่มีใครคุยฟังกูบ่นนะ!!

 

อยู่ข้างๆกูนะ!!

 

อยู่จนกว่ากูจะตาย

 

อย่าทิ้งกูไปอีก

 

 

.....

 

"การมีลมหายใจเป็นมนุษย์เนี่ย

 

มันทรมานสำหรับกูที่สุดเลย"

 

 

 

.....แต่.....

 

 

"การที่กูไม่มีมึงอยู่ในทุกช่วงชีวิตเนี่ย

 

 

มันทรมานกูยิ่งกว่า"

 

 

 

 

 

 

30 abril

เอาทีละเรื่อง

 
เอาทีละเรื่อง
 
......
 
 
 
เมื่อวาน
 
...
 
..
 
ข้าพเจ้าอาจจะกลายเป็นพวก
 
วางมาตรฐานสูงไปแล้วก็ได้!!
 
เพราะกูดูแล้วข้าพเจ้าไม่พอใจ
 
ข้าพเจ้าดูแล้วข้าพเจ้าเฉยๆ
 
อีกเยอะที่พวกมันจะต้องเรียนรู้
 
ทุกวันนี้มีมีอยู่มันไม่พอหรอก
 
ข้าพเจ้ารู้ว่าเหนื่อย
 
ข้าพเจ้ารู้ว่าหนัก
 
แต่มันไม่พอ
 
ถ้าอยากจะดี
 
อยากให้คนอื่นยอมรับ
 
มึงต้องทำให้ดีกว่านี้
 
ข้าพเจ้าเป็นพวกโลภมากนะ
 
อย่าเพิ่งพอใจ
 
เวลาพวกมึงพอใจมันทำให้ข้าพเจ้าหงุดหงิด
 
 
 
 
 
เมื่อวาน
 
...
..
 
กูเหนื่อยฉิบหาย!!
 
 
แต่ข้าพเจ้าก็ดีใจ
 
ที่ข้าพเจ้าไม่ทำอะไรงี่เง่าลงไป
 
หรืออาจจะเป็นเพราะข้าพเจ้าไม่เห็นอีแก่นั่น
 
ก็อาจเป็นได้
 
มันอายุมากกว่าข้าพเจ้า
 
ข้าพเจ้าให้มันเกียรติ์มากสุดคือการเรียกมันกับคนอื่นว่า "พี่"
 
เวลาข้าพเจ้าได้ยินชื่อมันแล้วข้าพเจ้ามักจะหงุดหงิด
 
เพราะชื่อของมันเนี่ยมันจะตามมาด้วยเรื่องห่าเหวอะไรไม่รู้
 
"จะอะไรของมึงกันนักกันหนา?"
 
กรูไปทำอะไรให้
 
มึงเที่ยวไปบอกกับใครต่อใครว่า
 
พวกกูเป็นศัตรูกับมึง
 
กลายเป็นงั้นไป
 
รอยหยักในสมองเนี่ย
 
มีน้อยกว่าอายุตัวมึงเองใช่มั้ย
 
ถึงคิดอะไรมากกว่านี้ไม่ได้
 
หงุดหงิด!!!!
 
 
 
 
เมื่อวาน
 
...
 
..
 
กรูกินเยอะอีกแล้ว
 
 
ไหนกูว่ากูจะผอมไง
 
 
....
 
...
 
..
เชี่ย!!!!
 
มากเกินไปแล้วนนะ!!!
 
 
 
 
เมื่อวาน
 
...
 
..
 
ข้าพเจ้ากลับมาบ้าน
 
ม่าม๊าที่น่ารักของข้าพเจ้า
 
หยิบของออกมาจากกระเป๋าเดินทางของน้า
 
แล้วบอกว่า
 
น้าข้าพเจ้าซื้อมาฝาก
 
จากเมืองจีน
 
 
กรี๊ดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!
 
 
 
 
นี่พวกเมิง!!!!!!!!!!!!
 
 
อย่าทำเป็นเล่น!!!
 
 
 
ของที่ม่าม๊ากรูยื่นมา
 
"มันเป็นกระเป๋า NIKE !!!!"
 
ในแบบที่กรูอยากได้
 
ถึงมันจะไม่ใช่ของแท้
 
แต่ที่รู้ๆกันอยู่ว่า
 
ของที่จีนมันก๊อปเหมือนเป๊ะ!!!
 
(ข้าพเจ้าเป็นพวกไม่นิยมซื้อของแท้ไง มันแพงนอกจากข้าพเจ้าอยากได้จริงๆ)
(ที่ไทยมันก็มี แต่มันไม่สวยไฮโซ แถมยังจะเอาจากกู 500!! เชี่ย!!)
(ทั้งๆที่กูกับเพื่อนๆดูจากรูปการณ์แล้ว 200 กรูก็ว่าแพง)
 
 
....TT_TT....
 
...
 
..
 
น้ำตากรูไหลพรากเลย
 
ข้าพเจ้าดีใจ
 
 
 
 
พรุ่งนี้
 
...
..
 
เข้าสู่เดือน พฤษภา
 
เดือนเกิดข้าพเจ้า
 
โอ้ววว์
 
..
 
 
นี่ข้าพเจ้ากำลังจะแก่ลงอีกปี
 
วันเกิดข้าพเจ้าปีนี้
 
ข้าพเจ้าจะทำอะไรให้กับตัวเองดี
 
ว่าแต่
 
 
ก่อนวันเกิดข้าพเจ้า
 
 
มันก็วันเกิดฮิ้ม
 
 
 
 
อืม
 
....
....
 
 
 
ฮิ้ม เกิด 15 พค
 
ข้าพเจ้า เกิด 16 พค
 
 อือ
 
....
 
เราเกิดวันติดกัน
 
 
"เรามาแต่งงานกันเถอะ"
 
 
(ไม่เกี่ยว!!!!)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24 abril

..ไม่ไหวแล้ว!!!..

ตอนนี้
 
...
 
..
 
.
 
 
เวลานี้
 
...
 
..
.
 
กูไม่ไหวแล้ว!!!
 
.
 
.
 
.
 
.
 
ทำไมกูถึงได้
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
 
 
 
อ้วน!!!
 
 
.........
 
 
มากกกกกกกกกกก!!!
 
 
 
ขนาดนี้นะ!!!!
 
...
 
...
 
..
 
 
นี่กูอ้วนจริงนะ
 
ไม่ไหวแล้ว
 
กูจะตายให้ได้
 
เมื่อเห็นพุงตัวเองที่ล้นหลามออกมา
 
มันจะมากเกินไปแล้วนะ
 
 
 
จากนี้
 
...
 
..
..
 
..
 
 
 
กูจะ
 
 
 
ลด!!!
 
 
 
กูต้องผอมสิ!!!!
 
 
กูต้องผอมมมม!!!!
 
 
 
 
กูต้องผอมมมม!!!
 
 
 
กูต้องผอมมมม!!!
 
 
 
กูต้องผอมมมม!!
 
 
 
 
กูต้องผอมมมมมมม!!!
 
 
 
เชี่ย!!!!
 
 
 
 
 
ของอย่างงี้
 
 
 
...
 
 
 
อย่าทำเป็นเล่น!!!!!!!!!
 
18 abril

ただいま!!!

ただいま!!!
กูกลับมาแล้วนะ!!!
 
 
 
หลังจากที่ไปปล่อยจิตปล่อยใจมาหลายวัน
ก็นะ...
คิดอะไรได้หลายอย่างเลย
อย่างไม่น่าเชื่อด้วย
 
 
 
 
แต่ตอนนี้ง่วงมากกกกกกกกกกก
 
 
ไว้กูมาเล่าให้ฟังอีกที
 
.........
.......
.....
 
 
 
...
 
..
 
ง่วงจริงๆ
 
 
=o=""
 
 
 
 
 
12 abril

วันนี้กูอาจจะงี่เง่าก็ได้

 

 

 

 

 

 

 

ทุกวันนี้กูทำอะไรอยู่?

 

 

กูถามตัวเองวันนี้

 

 

กูทำเพื่อตัวเอง!

 

 

หรือ

 

กูทำเพื่อคนอื่น!!!!!

 

 

+   +   +

 

กูทำอะไรให้ตัวเอง!!!!!

 

Shit!!!

กูตอบตัวเองไม่ได้

 

 

เวลาของกูมีไม่มาก

กูก็ยังเอาเวลาอันน้อยนิดของกู

ไปทำเพื่อนคนอื่น!!!

ทั้งที่ๆคนอื่นไม่เห็นความสำคัญของสิ่งที่กูทำเลย

สักนิด!!!!

กี่ครั้งที่กูเหนื่อยแล้วไม่มีใคร!!!

กี่ครั้งแล้วที่กูน้ำตาไหลเพื่อคนอื่น!!!

กี่ครั้งที่กูร้องไห้ทั้งที่มันไม่ใช่ความผิดของกู!!!

กูทำเพื่ออะไร???

 

 

ในเมื่อกูไม่ได้อะไรกลับมาเลย

นอกจาก

 

 

 

เสียใจ

 

 

เพื่อนกูบอกว่า

 

 

 

 

 

 

 

กูโง่!!”

 

 

 

ใช่!!!!

 

 

กูโง่อย่างที่พวกมึงบอกกูจริงๆ!!

โง่แบบไม่น่าให้อภัย!!!

ตอนนี้กูเหนี่อย….

 

กูล้า....

 

กูเดินข้างหน้าแบบเดิมต่อไปไม่ไหวแล้ว

 

กูคงจะเดินให้มันช้าลง

 

กูควรจะรักตัวเองให้มากกว่านี้

 

กูควรจะเลวกับคนอื่นให้มากขึ้นเพื่อตัวกูเอง

 

 

คนที่รักกู

เป็นห่วงกูมีอยู่กี่คนกันเชียว

 

 

กูไม่อยากเป็นผู้ใหญ่

และกูก็จะไม่เป็น

 

ฟังนะ

ตอนนี้กูร้องไห้อีกแล้ว

กูไม่ได้อยากร้องนะ

แต่กูห้ามมันไม่ได้

กูเลยปล่อยให้มันไหลออกมา

 

เวลากูเหนื่อย

กูจะคิดถึงเพื่อน

และมันทำให้กูอยากตาย

อยากตายจริงๆ

แต่กูปอดแหก

กูไม่กล้าฆ่าตัวตายหรือทำร้ายตัวเองหรอก

กูไม่รู้ว่าสิ่งที่กูเจอมา

มันเป็นยังไง

แต่กูบอกได้คำเดียว

ว่า

 

กูเจ็บ!!!!

 

กูว่า

ถ้ากูตายแล้วไปเจอพระเจ้า

กูจะบอกกับพระเจ้าว่า

อย่าให้กูมาเป็นมนุษย์อีก

 

เพราะ

 

.....

 

การเป็นมนุษย์มันเหนื่อยขาดใจ

+     +     +

 

เวลาที่เหลือไม่มากนักของกู

ขอให้กูมีความสุขเถอะนะ

ในกูอยู่กับอะไรๆก็ได้ที่กูจะมีความสุข

อะไรก็ได้ที่กูจะไม่ร้องไห้

อะไรก็ได้ที่กูจะไม่หดหู่

และอะไรก็ได้ที่รักกู

ให้กูอยู่กับคนที่เค้ารักกูเถอะนะ

 

 

20 enero

175 คำถาม

เห็นเค้าเล่นกันเลยเอามั่ง

 

1.) ชื่อ :  ปู
2.) วันเกิด : 16 May
3.) ที่อยู่ : กรุงเทพ
4.) กรุ๊ปเลือด : O
5.) สูง : 162
6.) น้ำหนัก : 00  กก.
7.) ขนาดรองเท้า : เบอร์ 40
8.) บุคคลิก : มีคนบอกว่าหน้าตาเรียบร้อย O_oแต่ก็แค่เฉพาะหน้าเท่านั้นนะ 55+  ^o^” 
 9.) ความฝัน : ...คือวันที่ “เฮเลน” เป็นคนดี(กะเค้าสักที) 55+  =_=”
10.) ความสามารถพิเศษ : คุยโทรศัพท์มากกว่า 4 ชั่วโมง ,อดหลับอดนอน ^O^” 
11.) งานอดิเรก : ก็คุยโทรศัทพ์มากกว่า 4  ชั่วโมง  ^ o ^
12.) ไอดอลในอุดมคติ : SHIM  EUN  JIN
13.) ดารานักร้องที่ชอบ :  …เน้นหล่อๆได้หมด ^O^
 14.) ดอกไม้ที่ชอบ :  ดอกสาวน้อยเชียงใหม่  (รู้จักกันมั้ยเนี่ย), ดอกคาร์เนชั่น
15.) คนที่อยากจะออกไปเที่ยวด้วย :  ใครก็ได้ที่ไปแล้วสบายใจ ^o^
16.) ผลไม้ที่ชอบ : แอปเปิ้ลเมือง มังคุด
17.) คนที่คุณไม่ชอบ :  ไม่ชอบนิสัย “เฮเลน” =_=”
18.) หนังสือการ์ตูน(คอมิค)ที่ชอบที่สุด : “วันเดอร์แลนด์” “LIFE”
19.) กังวงเรื่องอะไรมากที่สุด :  เฮเลนรู้ความจริง =_="
20.) หลังจากตื่นนอนทำอะไรอย่างแรก : เปิดเพลงฟัง
21.) ความสามารถในการดื่มแอลกอฮอล์ : แล้วแต่ว่ากินกับใคร
22.) รักแรก :  ม. 4
23.) คนที่ยอมรับนับถือ : พ่อ  แม่  แทนไท
24.)กีฬาที่ถนัด : นอน
25.) เพลงที่ชอบ : ถามเพลงที่ไม่ชอบจะดีกว่ามั้ย?
26.) จำนวนครั้งที่ออกเดท :  ไม่แน่ใจ
27.) ดูดีที่สุดเมื่อ :  ก้าวเท้าออกจากบ้าน
28.) คนที่ชอบมากๆๆ อยากเป็นแฟนด้วย : หา?  นัทแจจุง 55+ เอ่อขอโทษนะนัท 55+
29.) เลขที่ชอบ : 4
30.) อาศัยกับ : คุณพ่อคุณแม่
31.) ระดับที่ต่ำที่สุด :  ถามอะไรเนี่ย!?!
32.) ศาสนา : คริสเตียน
33.) เวลามองกระจกจะนึกถึง : ปลาทอง!!!!
34.) สีที่ชอบ :  เขียวทหาร ชมพู ขาว ดำ
35.) ข้อดี : อดทนเฮเลนได้นาน  ชอบผู้ชาย
36.) ข้อเสีย : อดทนเฮเลนได้นาน  =o=”
37.) นิสัยการดื่ม : ก็ไม่เลวร้ายนะ ถ้าไม่เมา
39.) ในวันที่ฝนตก จะวิ่งออกไปข้างนอกและเล่นน้ำฝน : แน่นอน!!!
40.) อาหารที่ถนัด : ม่าม่า กับไข่เจียว และอะไรที่ทำแล้วตัวเองกินได้
41.) อยากทำอะไรตอนนี้ : บุกปล้ำนัทแจจุง ^o^”  55+ ล้อเล่นๆ เดินไปดูดาว
42.) ภาษาอื่นๆ?ที่พูดได้ดี : แค่ภาษาไทยก็จะแย่แล้ว
43.) อยากทำอะไรให้คนที่รัก :  เดินเข้าไปกอด ^o^”
44.) ของขวัญที่อยากให้แก่คนรัก : ตัวเองสิ!!
45.) ของที่ต้องการ :  ...นัทแจจุง 55+ จริงๆแล้วอยากได้...คนๆนึงมากกว่า
46.) ถ้าเจอบอยเฟรนด์คนเก่าล่ะ : เข้าไปทักตามปกติ
47.) ของขวัญที่อยากได้จากคนรัก : ตัวเค้าไง+ความรักที่มากกว่าเดิม
48.) คำทักทายทางโทรศัพท์ : “สวัสดีค่ะ ที่นี่ไม่ได้โทรไปที่ไหนโทรมาค่ะ?”
49.) ริงโทน : เพลง “เบราซ์” ของกอล์ฟไมค์
50.) เสียงเรียกเข้า : “ตื๊ดดดดดดดด.......ตื๊ดดดดดดดด.......ตื๊ดดดดดดดด.......”
51.) ถ้าเจอเงิน 1ล้านดอลลาห์กลางถนน : เอาไปให้ตำรวจ.....ให้โง่สิมึง เอาไปซื้อ Parker ก่อนอันดับแรก ที่เหลือค่อยวางแผนอีกที
52.)เวลาว่าง : คุยโทรศัพท์
53.) นิสัยการนอน : นอนบนเตียงที่มีที่นอน
54.) เวลาหิมะตก จะใส่ :  o_O”ที่เมืองไทยเคยมีหิมะตกด้วยรึไงกันห๋า!!! ถามอะไรคิดมั่งสิ!!!
55.) อยากตายเมื่อ : ได้เจอ "เป๊กซ์" จริงๆ
56.) อะไรที่อยากทำตอนนี้ : เปลี่ยนนิสัยเฮเลน, ชุบชีวิตดคนหนึ่งคน
56.) คุณได้รับดอกไม้จากเพศตรงข้ามมากเท่าไหร่ : 4 ครั้ง
57.) อยากทำศัลยกรรมที่ไหน : จมูก
58.) เสน่ห์ในตัวเอง : 55+
59.) ผู้คนคิดยังไงกับคุณ :  “ผู้หญิงที่ไร้ความเป็นกุลสตรี” ไม่จริงซะหน่อย!!
60.) คำพูดที่พูดบ่อย : “...ชั้นออกจะรักแกจะตาย...” 55+
61.) สิ่งที่กลัว : ผึ้ง กับ เฮเลนตอนเอาจริง!!!
62.) เจ็บปวดที่สุดเมื่อ.. : เฮเลนรังแก , คนบางคนไม่อยู่ในโลก
63.) มีความสุขที่สุด :  ทำให้เฮเลนเถียงไม่ได้ , นึกถึงคนบางคน
64.) เวลากลัว :  จะหลับตาปี๊!!!!
65.) วันวาเลนไทน์เคยให้ชอคโกแลตใครมั๊ย : เคยให้เพราะมารยาท
66.) เวลาเครียด : ฟังเพลง  แหกปาก
67.) ชอบทานอะไรเวลาเมา : เหล้าไง
68.) เวลาโมโหมากๆ : โทรศัพท์
69.) สิ่งที่กินได้ :  อะไรที่คนอื่นกินได้เราก็กินได้
70.) เวลาไปรร. :  จะไม่ยอมเข้าแถวตอนเช้า
71.) อยากจะเรียน : เรียนรู้ชีวิตมนุษย์
72.) เวลาที่มีคนที่เราไม่ชอบจะ? : ไม่มองหน้า และไม่สนใจ
73.) ครั้งที่มีความสุขที่สุดในชีวิต : เวลามองดาวบนท้องฟ้า ,คุยกับ "เป๊กซ์"
74.) คิดอย่างไรกับเงิน -- เฮ้อ!!!!
75.) ถ้าคนที่คุณรัก เลิกรักคุณเพราะเค้ารักคนอื่น ---  ก็ต้องดูก่อนว่าคนที่เค้ารักเนี่ยใคร?
76.) ร้องไห้ครั้งล่าสุด --- เมื่อคืน!!!
77.) อาทิตย์ส่อง หรือแสงจันทร์ ---แสงจันทร์ เพราะได้เห็นดาว
78.) จูบแรก --- เมื่อ 3 ปีที่แล้ว กับน้องชายตัวเอง O_o"! o_O"! เป็น GOOD NIGTH KISS เฉยๆ
79.) ถ้าคนที่เลิกกันแล้วอยากกลับมาคืนดี --- ก็ต้องดูว่าใคร
80.) เชื้อชาติอื่นๆที่ชอบ --- เกาหลี
 81.) ของที่สะสมอยู่ --- …เงินในโทรศัพท์
82.) รอคนได้นานขนาดไหน --- 4 ชั่วโมง
83.) ผิดหวังที่สุด เมื่อ : เฮเลนไร้น้ำใจ , เรียกหา "เป๊กซ์" แล้วไม่มา
84.) เงินต่อเดือน : แล้วแต่เบื้องบนจะกรุณา
85.) สัตว์ที่รักที่สุด :  ไม่มี!!!
86.) ฤดูที่ชอบมากที่สุด :  ร้อน
87.) เดทที่น่าจดจำที่สุด : ถ้าได้ไปกับ....55+
88.) จะมองอะไรก่อนเวลาเจอผู้หญิง : หน้า!! ทำไมไม่ถามผู้ชายล่ะ
90.) ชื่อเล่น : ปู
92.) ความรัก ? : คืออะไรยังไม่รู้เหมือนกัน
93.) จะรู้ว่าคนที่รักนั้นเปลี่ยนไป ---  เมื่อเค้าดูเปลี่ยนไป
94.) ไม่ชอบเวลาที่ไปเที่ยว --- ....?.....
95.) ชอบอะไรในตัวเองมากที่สุด --- ความเป็นตัวเอง
96.) สิ่งที่ปรารถนาในปีนี้ ---เฮเลนเป็นคนดี , เจอกับ "เป๊กซ์"
100. สิ่งสุดท้ายที่คุณอยากจะพูด --- รักนัทแจจุงมากมาย 55+
101.มีสัตว์เลี้ยงกี่ตัว อะไรบ้าง --- กระต่าย สองตัว หนูแฮม 1 ตัว
102.ตอนนี้คุณมีเงินอยู่ในกระเป๋าตังค์เท่าไหร่ --- 254 บาท
103.วันนี้ตื่นกี่โมง  --- สี่โมงเย็น
104.ตัวหนังสือ A-Z ชอบตัวไหนมากที่สุด --- Z
105.ของขวัญวันเกิดปีนี้อยากได้อะไร --- ชีวิตคนๆนึง กับ ให้เฮเลนเป็นคนดี
106.)จากข้อ 8.ทำไมละ --- ก็อยากเจอหนิ!! กับ อยากเห็นเฮเลนเป็นคนดี
107.อนาคตอยากเป็นอาราย --- เป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉา 55+
108.อยากกินอะไรล่ะ --- โซจู
109.คุณชอบพูดภาษาอะไรเมื่ออยู่ประเทศไทย  ---ภาษาไทยไม่ค่อยชัด
110.บ้านคุณอยู่ที่ไหน --- เมืองทอง
111.รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ตอนนี้ --- แฟต กับ 94.5 มั้งนะ
112.นิสัยของคุณเป็นยังไง --- อืมม์!?!
113.คุณให้ความสำคัญกับใครมากที่สุดระหว่างเพื่อนกับแฟน --- ขึ้นอยู่กับอะไรหลายๆอย่าง แตตอนนี้คิดว่า แฟนมั้งนะ แค่มั้งนะ
114.คุณกำลังร้องเพลงอยู่รึเปล่า- นั่งตอบอยู่เนี่ยเอาเวลาไหนไปร้อง
115.อย่างไหนที่คุณชอบมากที่สุดระหว่างธนบัตร 100 บาทกับธนบัตร 500  ---  ชอบสองใบรวมกัน
116.คุณผมสั้นหรือผมยาว --- ยาว
117.คุณมีผมสีอาราย --- ดำแดดๆ
118.มาม่ากับไวไวชอบอันไหน  --- ม่าม่า
119.ชอบใส่เสื้อสีอาราย --- แล้วแต่ว่าไปไหน
120.ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด --- อาร์แอนด์บี
121.อยากบอกรักใคร --- นัทแจจุง
122.ตอนนี้มีคนที่ชอบอยู่รึป่าว --- มีเยอะแยะ
123.จากข้อ 34.เค้าคือใคร --- บอกว่ามีเยอะ เลือก นัทแจจุงล่ะกัน 55+
124.เพราะอะไร --- 55+ ชอบคนสร้างภาพ
125.ตอนนี้เค้ากับคุณเป็นแฟนกันอยู่รึป่าว --- ป่าวๆ
126.แล้วคุณคิดจะชอบคนอื่นอีกไหมนอกจากเค้าแล้วนะ --- แน่นอน คิดดิ ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันนี่น่า ก็ชอบผู้ชายไปเรื่อยแหละ
127.คุณมีความรักครั้งแรกตอนไหน ---ม. 2
128.คุณเคยหึงใครมั่งรึป่าว --- ไม่นะไม่เคยเป็นคนขี้หึง แต่กำลังจะลองเป็นดู
129.ข้อดีของตัวเองคิดว่าคืออะไร  ---  อดทนเฮเลนได้นาน
130.ตอนนี้คุณอยากเจอคนที่คุณคิดถึงมากที่สุดไหม --- แน่นอน!!!
131.แล้วคุณเจอเขาคุณจะพูดอะไรกับเค้า --- "ไหนว่าจะอยู่ด้วยกันไงไอ้บ้า "
132. ถ้าคุณว่างมากมากคุณจะโทรไปหาใครเป็นคนแรก? --- "นพดล" 55+ ขอโทษนะ55+
133.คติประจำใจในการดำเนินชีวิต  --- อดทนเฮเลนให้ได้นานที่สุด
134.เคยมีใครแอบชอบคุณมั่งรึป่าว --- ไม่ค่อยสังเกตุ
135.เรื่องอะไรที่คุณคิดว่าน่าเจ็บใจที่สุด --- โดนเฮเลนแกล้ง
136.ตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่ --- ตอบคำถาม
137. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราอยู่จะทำอย่างไง  --- ไม่ทำอะไร ก็บอกแฟนว่าเพื่อนชอบ
138.เพื่อนกับแฟนเราแอบคบกันทำไง --- ตายทั้งคู่!!! (ไหนบอกไม่หึง!!)
139.สิ่งที่อยากพูดมากที่สุด ---รู้มั้ยว่า ตอนนี้เป็นหวัด  
140. คุณเคยเข้าเว็บต้องห้ามหรือเปล่า ---ไม่รู้ว่าเค้าห้ามรึเปล่า
141.ถ้าเปลี่ยนอะไรได้อยากเปลี่ยนอะไร --- ขอโทษ "เป๊กซ์" และไม่ให้มันไป 'เมกา
142..กลัวความมืดไหม --- ก็ต้องดูว่าจะมีอีตัว "จูออน" โผล่มามั้ย
143.ทำไมคนเรา หน้าตาดี แล้วนิสัยอัปรีย์ (ไม่ทุกคน) --- หลงตัวเองไง
144.กลัวแมลงสาบรึป่าว --- ไม่นะ เฉยๆ
145.เวลาว่างคุณจะทำอะไร --- โทรศัพท์
146.อยากแต่งงานไหม  --- แน่นอน!!!
147..ถ้าพรุ่งนี้เราต้องจากโลกนี้ไปจะทำอะไรเป็นสิ่งสุดท้าย --- บอกความจริงกับเฮเลน
148.สิ่งที่คิดว่าเป็นข้อผิดพลาดที่สุดในชีวิตคือ --- รู้จักเฮเลนและเอามันเข้ามาในชีวิต
149.รายการทีวีที่ชอบดูมากที่สุด --- X-MEN
150.เรื่องอะไรที่คุณดีใจที่สุดในตอนนี้ --- เฮเลนไม่อยู่
151.ตัวการ์ตูนชายที่คุณชอบที่สุด --- โอโคโม 55+
152.สุนัขพันธุ์ไหนที่ชอบมากที่สุด  ---ไม่ชอบหมา
153.ชอบดูหนังไหม --- พอประมาณ
154.แล้วชอบดูหนังแนวไหนล่ะ   --- แล้วแต่คนเลี้ยง
155.การ์ตูนละชอบดูไหม --- ชอบ
156.คุณขับรถเป็นรึป่าว  --- มอไซนะ
157.ตอนนี้คุณใส่แว่นอยู่ไหม ---แล้วแต่
158.คุณคิดว่าคุณหน้าตาดีไหม  --- พอไปวัดได้
159.นักแสดงชายสุดโปรด  --- ชาคริต  ดูเป็นตัวเองดี
160.นักแสดงหญิงสุดโปรด  --- ไม่มี
161.เบื่อหรือยัง  --- ไม่  แต่เมื่อย
162.คุณใช้อินเตอร์เน็ตของอาราย --- TRUE
163.เล่นเน็ตวันละกี่ชั่วโมง  --- แล้วแต่
164.นักร้องหญิงที่ชอบ  ---คนที่ร้อง  I trun to you , โค โค่ ลี
165.นักร้องชายล่ะ  --- ไอ้อ้วน 55+
166.ให้เลือกระหว่างจีนกับฮ่องกงคุณจะเลือกไปที่ไหน --- ไม่ชอบทั้งคู่ ให้เลื่อจริงก็ไปฮ่องกง จะไปดิสนี่ย์แลนด์
167.ถ้าทั้งชีวิตอกหักตลอดจะรู้สึกไง  ---ตายแน่ๆ
168.แล้วจะส่งเมล์นี้ไปให้ใครมั่งล่ะ  --- คนที่รู้จัก
169.คุณอยากจะพูดอะไรกับคนที่คุณจะส่งเมล์นี้ไปให้ไหม --- เอาส่งกลับมาด้วยนะ ไม่ส่งจะโทรไปทวง 55+
170. จาก ข้อ 94. คุณจะพูดอะไรล่ะ  --- บอกไปหมดแล้วนี่
171.แล้วคุณว่าจะมีคนตอบเมล์ที่คุณส่งไปให้พวกเขาไหม --- ไม่เข้าใจ
172.เคยแอบรักเพื่อนตัวเองป่ะ  --- แค่แอบชอบเฉยๆ แต่วูบเดียว
173. ตอนนี้ทำงานหรือว่าเรียนไรอยู่ ---เรียน
174.ชอบผู้ชายแบบไหน---อบอุ่น มีเหตุผล มีน้ำใจ และก็ไม่ชอบเฮเลน
175.อยากฝากอะไรถึงใครไหม --- ชอบ "นพดล" 55+ เอาให้สะเทือนใจกันไปเลย

 

เออออ

อ่านกันให้ตายกันไปข้างนึงเลย

55+

 

 


 

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน"

จริงๆอยากจะหายไปเป็นอากาศธาตุเลย
มันดูเห็นแก่ตัว
แต่
....
เออ
กูมัน “คนเห็นแก่ตัว”
กูไม่อยากจะรับรู้ว่าใครเป็นอะไรยังไง
ไม่อยากจะมารับรู้ว่าตัวเองจะต้องรู้สึกยัง
อยากจะมีแค่ตัวเอ! ตัวเอง! และก็ตัวเอง!
ตอนนี้ตัวกูเหนื่อย
เหนื่อยกับการที่ที่ต้องวิ่งไปกับคนอื่น
กูอยากอยู่กับตัวกูเอง
แต่
บนโลกใบนี้
กูทำไม่ได้
เพราะมนุษย์
มันต้องอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน
ที่ต้องเกิดขึ้นมาเพื่ออาศัยซึ่งกันและกัน
เพราะไอ้คำว่า
“เพื่อซึ่งกันและกันนี่แหละ”
ที่มามัดกูเอาไว้
เพราะว่ากูก็เป็นมนุษย์
ใช้อากาศบนโลกนี้หายใจเหมือนคนอื่น
หรือง่ายๆก็เกิดมาเพื่อแย่งอากาศหายใจของคนอื่น
บางทีถ้ากูใช้อากาศหายใจ
ไม่แย่งอากาศหายใจกับสิ่งมีชีวิต
กูอาจจะหลุดออกจาก
วงจรที่ทรมานนี่ก็ได้
บางที
พระเจ้าอาจจะบอกว่า
“เมื่อเจ้าใช้อากาศบนโลกใบนี้หายใจเพื่อมีชีวิตอยู่
หรือใช้อากาศเพื่อหล่อเลี้ยงตัวเจ้า
เจ้าก็จะเหมือนเช่นเดียวกับคนอื่น
เจ้าจงเป็นพี่ น้อง
เพื่อน และสหาย กับกลุ่มเดียวกัน
จงกระทำสิ่งเพื่อกันและกัน
ตอบแทนอากาศที่หล่อเลี้ยง
เพื่อตัวของเจ้า
และพี่ น้อง
เพื่อน และสหาย
ของเจ้าด้วย”
งั้น
กูควรจะทำยังไง
ไม่หายใจ
ไม่เอาอากาศเข้าไปหล่อเลี้ยง
กู
ทำไม่ได้
เพราะกูเป็นมนุษย์คนนึงแล้ว
 
ถึงแม้กูจะเป็นมนุษย์
กูก็ยังไม่เคยเข้าใจ
มันซับซ้อน
กูเคยอ่านบทสัมภาษณ์ของศิลปินคนนึง
เค้าบอกว่า
“การเลียนแบบมนุษย์เป็นสิ่งที่น่าสนใจ
เพราะมนุษย์มีความซับซ้อน
มีความละเอียดอ่อน
และก็แข็งกร้าว
มนุษย์มักจะบอกว่า
เราเกิดมาคงอยู่เพื่อกันและกัน
แต่มนุษย์ก็สามารถ
ฆ่า!
ทำลาย!
กันและกัน”
ตอนแรกๆกูก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่
แต่ก็คิดว่ามันเป็นความคิดที่เท่ห์ดี และก็ตลกดี
และก็คิดว่าศิลปินคนนั้น
คงจะคิดเอาไว้เพื่อเป็นคำพูดเท่ห์ๆ
เท่านั้น
เพราะกูก็เห็นว่าเค้าก็เป็นมนุษย์
เหมือนกู
แต่
วันนี้
กูเอาคำพูดของเค้า
มารีใหม่
กูคิดว่า
กูพอจะเข้าใจสิ่งที่เค้าพูด
แล้วกูก็คิดว่ากูก็กำลังคิดในแบบเดียวกับเค้าอยู่
“วินทร์ เรียววารินทร์”
ก็เคยบอกเอาไว้ว่า
“สิ่งมีชีวิตที่เรียนกว่าว่าคน”
เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อน
และเข้าใจยาก
และ...
และ…
และ...
มากมายก่ายกอง
พร่ามมาเรื่อย
สิ่งที่กูจะบอกก็คือ
กูเบื่อชีวิตของการเป็นมนุษย์
ถึงแม้ว่าการเป็นมนุษย์มันจะสนุก
ซับซ้อน
แต่
...
ก็
...
น่ารำคาญ
เพราะมนุษย์ไม่รู้จักพอ
ไม่รู้จักประมาณตน
ชอบอ้างว่า
“ต้องเกิดขึ้นมาเพื่ออาศัยซึ่งกันและกัน”
เพื่อที่ได้เห็นแก่ตัว
!!!
จะมีสักกี่คนที่จะเข้าใจความหมายของคำว่า
“ต้องเกิดขึ้นมาเพื่ออาศัยซึ่งกันและกัน”

โรแมนติก

เป็นคนที่ชอบความโรแมนติกมากๆ
แต่
...
ไม่เคยโรแมนติกเลย
ไม่รู้ทำไม
มีแฟนกี่คนๆ
กูก็ไม่เคยโรแมนติกเลย
กูเป็นเชี่ย!!!อะไรของกูเนี่ย
ไม่เข้าใจตัวเอง
_   _”
เพราะเคยคิดเอาไว้ว่าถ้าตัวเองมีแฟน
คงจะโรแมนติกน่าดู
ความเป็นจริงหาใช่ไม่
พอเอาเข้าจริงเวลามีแฟน
ก็ดันไม่มีอารมณ์โรแมนติก
(*โรแมนติกในที่นี่ไม่ได้หมายถึงอาการนัวเนียๆแบบเวลาเดินด้วยกันจะต้องเบียดๆปานจะขี่คอกันนะ)
(**โรแมนติกของกูคือ =  ความอบอุ่นประมาณว่าจะเป็นพ่อของลูกได้ประมาณนั้น)
เป็นพวกชอบความอบอุ่นแบบโรแมนติก
เหมือนพวกพี่ชายรักน้องสาว
อืมม์.....
จริงก็คิดว่าตัวเองเป็นคนโรแมนติกนะ
แต่อาจจะไม่แสดงออกต่อหน้าคนมั้ง
1. อาจจะเพราะกูเขิน
2.อาจจะเพราะเกรงใจว่าผู้อื่นจะทนรับความโรแมนติกของกูกันไม่ได้
3.กูกลัวคนอื่นไม่เก็ทตามกู
และข้อ
4.กูคิดว่านะจะเป็นเหตุผลหลักของการทำงานของต่อมโรแมนติกของกูมีปัญหา
คืออาจจะเพราะว่ากูโรแมนติกแบบเลือกคน
มาตรว่าถ้าเจอคนที่เรียกว่าใช่คนนี้แหละที่กูจะโรแมนติกด้วย
ต่อมของกูมันจะทำงานเอง
กูก็อยากเห็นตัวเองโรแมนติกกันคนอื่นเหมือนกัน

2006 / 01 / 12

อะไรคือ “ความรัก”
?
ได้คุยกับคนรู้จักคนนึงในเรื่องนี้ทางเอ็ม
จริงก็คุยในเรื่องของการใช้ชีวิตคู่
เพราะว่าเค้าแต่งงานไปแล้ว
เราเลยบอกเค้าไปว่าตอนนี้เราอยากแต่งงาน
เค้าถามว่าทำไมถึงอยากแต่ง
ก็เลยตอบไปแบบสร้างภาพว่า
“อยากมีคนที่จะดูและเรา และเราก็จะดูแลเค้า”
ที่ไม่ใช่ พ่อ แม่ พี่ น้อง
เค้ากลับบอกว่า
การอยู่กับครอบครัวมีความสุขและมันส์กว่า
แต่ในความจริงๆ
ที่อยากแต่งงานเพราะอยากลองใช้ชีวิตคู่ดู
เพราะจริงๆแล้ว
เราไม่ได้คิดที่จะอยากมีชีวิตแบบคู่แต่งงานไปจนตาย
หรือ
“อยู่ด้วยกันไปจนตาย”
เราไม่เชื่อเรื่องนี้เท่าไหร่
แต่ไม่ได้หมายความว่า
เราไม่เชื่อเรื่องความรักนะ
เรื่องความรักนะเชื่อ
แต่
เรื่องที่จะอยู่ด้วยกันและรักกันไปจนตายเนี่ย
ไม่เชื่อ
เรื่องที่มันแบบเอ็นดิ้งขนาดนั้น
เรารู้สึกว่ามันมีแค่ในหนังกับในนิยาย
แค่นั้น
หรืออาจจะเพราะไม่อินก็ได้
รู้ว่ามันมีหลายคู่ที่เค้าก็อยู่ด้วยกันยันแก่ยันเฒ่า
แต่ว่า
นั่นไม่ใช่เพราะ
“หน้าที่”
หรอกรึ
เรามองมันเป็นแบบนั้น
มุมมองของปูเนี่ย
รู้สึกว่า
มันมีระยะเวลาเป็นองค์ประกอบหลัก
อยู่ด้วยกันนานไม่จำเป็นว่า
ความรักมันจะนานตามด้วยนิ
ระยะเวลาที่มันนานมันกลายความรู้สึก
ให้เป็นความเคยชิน
เพราะเคยชินกับการที่จะอยู่ด้วยกัน
เคยชินกับการที่ได้เห็น
และการที่จะต้องเริ่มใหม่คือมันต้องเริ่มใหม่
มันก็จะเกิดความรู้สึกที่เรียกว่า “เสียดาย” ตามมา
และความรู้สึก
“ผิด ชอบ ชั่ว ดี”
เพราะมีความรู้สึกพวกนี้มันแทรกเข้ามา
โดยที่ไม่รู้ตัว
ว่ามันเข้ามาแทนความรัก
แต่กลับเหมาความรู้สึกพวกนั้นว่า
“รัก”
อยากที่บอกอาจจะเป็นเพราะปูไม่อินกับความรู้สึกพวกนี้ก็ได้
เลยอยากแต่งงานดู
อยากรู้ว่ามันจะเป็นยังไง
แต่ยังหาเจ้าบ่าวไม่ได้หรอกนะ
เป็นคนเรื่องมาก
555
หลายๆคนบอกว่า
ปูมันพวกสเป๊คสูงอาจจะใช่ๆ
แต่จริงแล้วปูไม่ได้อยากแต่งงานเท่าไหร่
ไม่ชอบอะไรที่มันจะต้องนึกถึงอีกคนด้วย
แบบไม่ชอบให้คนอื่นมาผูกมัด
แต่อยากผูกมัดคนอื่น
555
นี่พูดจริงนะเนี่ย
…        …        …        …
21 diciembre

....

วันนี้อัพดึก...
จริงๆก็ไม่สบายอ่ะน่ะ แต่ไม่เจียมสังขาร
แล้วก็ไม่รู้จะอัพอะไร
ไม่รู้จะเขียนอะไร
 
+    +    +    +
 
อืมม์
เวลาที่...ชอบใคร
เวลาที่จะบอกมันพูดยากเหมือนกันนะ
เป็นคนชอบพูดเล่นมาตลอด
เลยกลายเป็นว่า
พูดแบบจริงจังไม่ได้
แย่ๆ
=o="
 
เวลาเป็นหวงใครจริงๆก็ดั๊น..ดัน
ไม่กล้าบอก
เจริญกู!!!
ดันพูดเป็นเรื่องเล่นๆแบบนั้น
ควาย!!!
ควายจริงๆ!!!
 
+    +     +    +
 
คืองี้
มันมีเรื่องนึง
.
...
ที่
...
...
มันบอกไม่ได้
...
...
...
ไม่ได้จริง
 
18 diciembre

In My Everythink...

ช่วงนี้อากาศหนาว....
"เป๊กซ์" กูคิดถึงมึงเวลาหนาวทุกที ไม่รู้ทำไม
 
 ถ้า "เป๊กซ์" ยังอยู่ก็คงจะดี
 
กูคิดแบบนี้ทุกวัน ทุกวัน
คาดว่าคงจนกว่ากูจะตาย
กูคิดแบบนั้น
 
ไม่มีใครแทนที่แกได้สักคน
 
แกรู้ป่าวว่าแกไม่อยู่
กูร้องไห้กี่ครั้ง
ร้องไห้แบบไม่มีแกอยู่ข้างๆ
บางครั้งก็ก็อยากตายตามมึงไป
แต่ก็กลัวว่าถ้าตายไปแล้ว
จะไม่เจอมึง
ถ้าเป็นยังงั้นก็คงรับไม่ได้
 
กูว่านะ
กูต้องรักมึงมากๆ
ถ้าตอนนี้มึงยังมีชีวิตอยู่
มึงเป็นเป็นแฟนที่กูรักมากที่สุดแน่ๆ
 
 
+    +    +    +
 
 
เมื่อวาน  S M เต้น
อู้ฮู...ดังมากมาย
ไม่คิดว่าจะได้รับเสียงตอบรับมากขนาดนั้น
เหอๆ ดี
 
+    +    +    +
 
To..some one
 
ชั้นรักแกนะ
รักมากๆ
 
 
 
24 noviembre

ตัวตน...

ช่วงนี้เบื่อ...แบบมีอาการเบื่อเพศตรงข้าม

มองแล้วหงุดหงิด...อารมณ์ไม่ดี ไม่รู้ว่า

มันมีสาเหตุมาจากไหน

แต่กูไม่เบื่อเฮียแทนไทนะ

(แทนไท เป็นเพศผู้สปีชี่เดียวที่กูไม่เคยเกิดอาการเบื่อ!!!)

ตอนนี้กูกำลังจะตายเพราะหนี้สินท่วมท้น

กูจะตายจริงๆนะ

กูกำลังจะตาย.........

............

............

 

กูก็แค่ชะนีตัวนึงเท่านั้นเอง

บางครั้งเวลากูหงุดหงิดเนี่ย

อารมณ์มันจะเสีย

แล้วช่วงนี้ชะนีอย่างกูเนี่ยรู้สึกจะหงุดหงิดบ่อย

มองอะไรก็หงุดหงิดไปหมด

บางทีถ้ากูไอ้ออกไปเที่ยวสูดอากาศดีๆ

ไปเที่ยวทะเล ชมนกชมไม้

ออกต่างจังหวัดแบบไม่เครียด

กูคิดว่าอาการกูคงจะดีขึ้น

กูว่าร่างกายกูคงอยากได้รับการเยียวยา

ทั้งร่างกาย….

ทั้งจิตใจ....

และสมอง.....

งั้นกูก็ต้องหัด อะโรม่าเธอราพีตัวเอง

 

แต่...........

เชี่ย!!!!!

ตอนนี้อย่ามาว่าถึงออกไปเที่ยวตากจังหวัดเลย

ลำพังตอนนี้กำลังทรัพย์ของกูที่จะออกจากบ้านเนี่ย

มีแค่ 20 บาทถ้วน ไม่งอกไม่เงย

20 บาท ที่ออกไปไม่ถึงปากซอยบ้านก็คงหมดแล้ว

แล้วกูจะเอาปัญญาที่ไหนไปออกต่างจังหวัดเล๊า!!!!!

กูจะบ้า!!!!!!

 

 

 

 

เหี่ยวเฉา....เหี่ยวเฉา.....

 

เป๊กซ์

กูคิดถึงมึงมากกกกกกกกกก

มึงน่าจะอยู่กับกูตรงนี้

อยากน้อยถ้าตอนนี้ที่กูไม่มีใครกูก็มีมึงไง

มึงทิ้งกูทำไม

มึงสัญญากับกูไว้...แล้วมึงทิ้งกูทำไม

ไอ้คนนิสัยไม่ดี

 

 

.....ใครบางคน

    ปูไม่แน่ใจตัวเองว่าปูชอบแกรึเปล่า ปูไม่แน่ใจ

แต่แน่นอนว่าปูไม่ได้รักแกแน่ๆ และก็ไม่มีทาง

ตอนนี้ปูไม่รู้ว่าทำไมปูถึงเสียใจ กับตอนนี้ที่เป็นอยู่

ไม่รู้ว่าตัวปูเองจะเสียใจไปทำไม ไม่รู้จริงๆ

ปูไม่รู้นะว่าตอนนี้คนอย่างแกจะคิดยังไง

แต่สำหรับปูตอนนี้หาทางออกกับทางเดินอันนี้ได้แล้ว

ปูตัดสินใจแล้ว

ปูจะไม่เสียใจอะไรอีกแล้ว

เพราะปูสัญญากับเพื่อนคนนึงเอาไว้ว่า

ปูจะไม่ทำให้ตัวเองเสียใจอีก

ปูจะทำให้ตัวเองมีแต่ความสุข

นั่นมันหมายถึงปูจะเลือกแต่ความสุข

ให้กับตัวเอง

เพราะฉะนั้นมันก็เท่ากับว่า

อะไรที่มันเกินกำลัง

อะไรที่มันทำให้ปูยิ้มไมได้

ปูก็ไม่ต้องการมันอีกแล้ว

เพราะปูเลือกที่จะรักตัวเองให้มากๆ

เพราะปูเชื่อว่าในตอนนี้สิ่งที่มีค่ามากที่มากที่สุดสำหรับปู

 

 

 

หรือ

สิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับกู คือ ตัวกูเอง!!!!

ใครที่ทำให้กูรู้สึกว่า กูไม่มีค่า

ก็คงต้องเดินคนละทางกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

31 octubre

หน้านี้กูอุทิศให้มึง "เป๊กซ์"

เวลาเจ็บปวดเนี่ย....

มันมักจะพูดออกไม่ได้

เพราะกูไม่ไว้ใจใคร

เวลากูเจ็บปวด...

กูจะเกลียด..

และก็กลัวเกือบทุกสิ่งทุกอย่าง

กูในตอนนี้

ขอพอก่อน...พอกับอะไรหลายอย่าง

อยากได้เวลาอยู่กับตัวเอง

และคนที่ทำให้กูรู้สึกว่า กูเป็นคนสำคัญ”

กูอยากอยู่แค่นี้จริงๆ

กูมีความสุขเวลาได้คิดถึงเพื่อนกูคนนึง

เพื่อนคนที่กูรักที่สุด!!!

ยังอยู่ข้างกูใช่มั้ย? เห็นกูใช่รึเปล่า?

เพื่อให้มึงอยู่ข้างๆกูจะยิ้มทุกชั่วโมงให้ดู มึงจะได้เห็นกู”

 

เป๊กซ์” มึงคิดถึงกูมั้ย? กูคิดถึงมึงนะ

กูจะเข้มแข็ง กูจะไม่อ่อนแอ

กูสัญญาว่า….

กูจะไปหามึง รอกูนะ อย่าหนีกูไปอีก

กูไม่อยากร้องไห้ทุกคืนเพราะคิดถึงมึง

กูไม่อยากจะหลับเพราะกูกลัวฝันถึงมึง

กูไม่อยากฝัน...

เพราะถ้าตื่นมาก็จะไม่มีมึง

กูจะทรมานมาก

กูรักมึงนะ รักมึงมาก

ถ้ามึงยังอยู่.....

อยู่กับกูวันนี้

ถ้ามึงยังมีชีวิตอยู่...

กูจะไม่ร้องไห้

กูจะหัวเราะ

...............

ตอนนี้กูก็ร้องไห้

มีการ์ตูนที่กูอ่านอยู่เรื่องนึง

พ่อแม่ของเด็กตาย แล้วเหลือเด็กอยู่

เด็กคนนั้นมันก็รักพ่อแม่นะ

มันก็คิดถึง มันอยากเจอ

มันอยากพบ

แล้วมันมีคนที่เดินผ่านมา

พูดกับเด็กคนนั้นว่า

“ทั้งที่อยากจะเจอ ทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่”

เล่นเอากูอึ้ง!!!

แล้วมันทำให้กูร้องไห้อยู่สักพักใหญ่ๆ

มันทำให้กูคิดถึงมึง!!!!!

นั่นสิ! ทำไมกูถึงยังมีชีวิตอยู่ ทั้งที่กูอยากเจอ

ทำไมกูถึงยังมีชีวิตอยู่มาถึงแปดปี

แปดปีที่ไม่มีมึงอยู่

กูมันขี้ขลาดเกินไปใช่มั้ย?

กูกลัวว่าถ้ากูตายกูจะไม่ได้เจอมึง

ถ้าเป็นยังงั้นกูคงทนไม่ได้

มึงจากกูไปทั้งๆที่กูยังไม่ได้บอกอะไรเลย

แม้แต่คำว่า “ขอโทษ”

ความรู้สึกของกูยังไม่ได้บอกออกจากปากกูให้มึงฟังเลย

ทั้งที่มึงสัญญาว่ามึงจะอยู่กับกูไปจนแก่

ทั้งที่มึงสัญญาว่าถ้ากูไม่มีใครเอามึงจะแต่งงานกับกู

แล้วทำไมมึงต้องตาย....

มึงตายทำไม!

ถ้ากูสัญญากับมึงว่า

ต่อไปนี้กูจะตั้งใจมีความสุข

และกูจะรักมึงคนเดียว

มึงจะกลับมามั้ย?

 

 

 

 

 

 

ไม่อยากฟัง

รู้มั้ยว่า...

เวลาที่ต้องมานั่งฟังในเรื่องที่ไม่อยากฟังเนี่ย

มันต้องใช้คำว่า “อดทน” มากแค่ไหน?

จะว่าไป...สำหรับกูยังไม่ถึงขั้นต้องนั้นหรอก (แต่ซัมทามม์ก็มีบ้าง)

(เดี๋ยวจะมีคนคิดมาก ไม่มีใครเล่าอะไรกับกูซะอย่างนั้น)

จริงกูฟังได้....

แต่....

ให้กูพูดเนี่ยกูทำไม่ได้

ด้วยกลัวหลายๆอย่าง

กลัวคนต้องมา “อดทน” ฟังกูพล่ามทั้งที่ไม่อยากฟัง

กลัวเล่าไม่ถูกกาลเทศะ

กลัวเล่าแล้วไปตีความหมายผิด

กลัวต้องมานั่งอธิบาย เพราะอธิบายไม่เป็น(ฮา)

และที่สำคัญ.....

ไม่อยากให้ใครหลายๆคนมารู้จักสักเท่าไหร่

จริงๆนี่กูโดนแย่งอะไรต่ออะไรมาหลายอย่างเหมือนกันนะเนี่ย!!!

แต่จะว่าไป....

กูก็เคยแย่งของคนอื่นมาเหมือนกัน (โดนซะบั่งมึง!!~)

อืมมมมมมมมมม.....

ตอนนี้...

กูยังไม่รู้เลยว่าอนาคตของกูจะเป็นยังไง

อะไรๆที่กูคิดไว้มันจะเป็นจริงได้มั้ย?

กูอยากสร้างบ้านที่กูออกแบบเองตามโมเดลของกู

อยากจะสร้างให้ครอบครัวกู

อาปา แม่ ปลื้ม

กูอยากเรียนต่อโท

กูอยากเล่นดนตรีกับคนที่วง

กูอยากทำเพลงของตัวเองออกมาให้คนอื่นๆฟัง

และตอนนี้....

กูอยากเรียน ป. ตรี ให้จบ

แต่ตอนนี้กูไม่มีปัญญาจ่ายค่าเทอม....

แล้วกูจะสอบแล้ว....

เงินค่าเทอม....

ที่พี่กูให้....ก้อนสุดท้าย

หายไป.......

ไปเที่ยว...ยังไม่กลับมา

ฮ่ะ..ฮ่ะ..ฮ่ะ

ให้กูทำงานพิเศษ...

กูทำมากี่ที่แล้ว

กูทำมากี่ครั้งแล้ว..

มาหาว่ากูไม่กระตือรือร้นเหรอ?

หาว่ากูไม่ช่วยเหรอ?

ที่ผ่านมา....

มันเรียกว่าเหี้ยอะไร...

กูไม่เคยช่วยอะไรเลยใช่มั้ย?

กูไม่เคยสักครั้งที่จะทวงอะไร

ไม่เลย..ไม่เคย

แต่...

กูเหนื่อยเป็นไง...

เหนื่อยรู้จักมั้ย?

กูจะพักบ้างไม่ได้เหรอ?

กูไม่เถียงว่ามึงเองก็เหนื่อย...

อาจจะมากกว่ากู....

แต่....

กำลังกูมันมีแค่นี้ทำไงได้

"จะมาเอาอะไรกับกู"

26/09/2005

“จะเอาอะไรมากมายกับชีวิต” บางครั้งกูก็คิดแบบนั้น

และหลายครั้งมันก็อดไม่ได้ที่จะต้องคิดห่าอะไรก็ไม่รู้นะ คิดมันอยู่นั่นแหละ คิดแล้วก็ไม่ได้อะไรแล้วส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องที่เปลืองสมอง คิดแล้วก็มานั่งหงุดหงิดตัวเอง ไม่มีใครมาร่มชะตากรรมหงุดหงิดด้วย คิดแล้วก็เอามาคิดมาก มานั่งทุกข์ร้อนตัวเอง ให้ลำบากตัวเอง

ปัจจุบันนี้.....

คนเลวๆอย่างกูมีเพื่อนอยู่คนนึง และกูก็ไม่อยากเสียเพื่อนคนนี้ไป กูไม่อยากเสียอะไรที่มันควรจะเป็นของกูอีกแล้ว กูไม่มั่นใจในนิสัยเลวๆของกูหรอก ว่าจะเผลอไปทำให้เพื่อนกูคนนี้เสียใจเมื่อ

ไหร่ แต่กูไม่ได้ตั้งใจหรอก นิสัยเลวๆพวกนั้นกูก็ไม่ได้ตั้งใจจะเป็นแบบนั้น!!!!

กูเบื่อเวลาที่กูจะต้องมาเป็นรองใครเหมือนกัน

ใครที่ไม่ให้กู “สำคัญ” กูก็ไม่อยากจะยุ่งด้วย

และกูก็จะลดค่าคนอื่นเอาดื้อๆด้วยเหตุผลแค่นี้

เมื่อเห็นกูไม่สำคัญ ก็ไม่มีความหมายอะไรกับกูแล้ว

ใครๆมันก็อยากจะเป็นที่ 1 กันทั้งนั้นแหละ

กูก็อีกคนนึงที่คิดแบบนั้น

แต่....ไม่ต้องให้กูเป็นที่ 1 ก็ได้

ขอแค่กูเป็นคนที่สำคัญที่สุด

แค่นั้นเอง

มากไปมั้ยว่ะ?

แต่เพื่อนของกู

กูไม่รู้ว่ามึงเห็นกูเป็นยังไง

กูรู้แค่ความรู้สึกของกู

มึงเป็นคนเดียวที่ทำให้กูรู้สึกว่า

“มึงให้กูเป็นคนสำคัญ” รองจากชีวิตมึง

กูคิดของกูแบบนี้

และเพราะเหตุผลนี้

มึงถึงเป็นคนที่กูไม่อยากที่จะเสียไป

มึงกลับบอกกูว่า

กูไม่ต้องมองมึงเป็นคนแรกก็ได้

กูไม่รู้ว่ามึงจะหมายความว่า

ไม่ต้องเห็นมึงสำคัญด้วยรึเปล่า?

มึงจำเอาไว้นะ

ว่ามึง....

สำคัญกับกูที่สุดในตอนนี้

และกูหวังว่ามันจะตลอดไป

มึง...สำคัญ

กว่าใครหลายๆคน

หลายคนที่มองกูไม่ออก

ไม่แปลก!!!

หลายคนที่ไม่รู้ว่ากูคิดอะไร

ก็ไม่แปลก!!!

เพราะไม่มีสิทธิ์ในตัวของกูไง!!!

ชัดเจนนะ!!!

ดูกูไม่ออกใช่มั้ย?

ไม่เคยรู้ว่ากูคิดอะไรอยู่ใช่มั้ย?

และ...

ไม่เข้าใจกูใช่มั้ย?

เวลากูร้องไห้…พวกมึงหลายคนรู้มั้ย?

เวลากูกดดัน…พวกมึงช่วยกูผ่อนคลายได้มั้ย?

เวลากูมีปัญหา...พวกมึงเคยอยู่ข้างๆกูมั้ย?

และ

เวลาที่คุยกัน….พวกมึงเคยที่จะจริงใจกับกูมั้ย?

คนอย่างกู

ไม่เคยเริ่มอะไรกับใครก่อน

จำเอาไว้

ถ้ากูเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนเมื่อไหร่

ไม่ใช่เพราะตัวกูคนเดียว

ใครทำให้กูรู้สึกยังไง

กูก็จะทำให้พวกมึงรู้สึกแบบนั้น

ใครดีมา กูดีไป

ใครเหี้ยมา กูก็เหี้ยไป

กูได้อะไรจากพวกมึงมา

กูก็จะคืนให้แบบนั้น

ที่กูพูด

กูไม่ได้หมายความว่า

พวกมึงจะต้องดีกับกู

แค่ทำให้กูรู้สึก...

ว่ามึงจริงใจ

หรือ..

แค่ทำให้กูรู้สึกดี..รู้สึกว่ากูปลอดภัย

ให้ความสำคัญกับกูบ้าง

แค่นั้น!!!

รู้จักควายมั้ย!!

รู้จักควายมั้ย!!!!

ควายที่ว่านี้จะพิเศษกว่าควายตามทุ่งหญ้าทั่วไป หรือควายที่ใช้ไถ่นา มันจะไม่รับประทานหญ้า.....แต่รับประทานข้าว!!!(ฮา)

ควายชนิดที่ว่านี้มักจะชอบที่ๆอากาศพอดีๆ ไม่ชื้นมากนัก แต่ก็ไม่ร้อนจนเกินไป และสามารถเข้าใจภาษามนุษย์เราได้ดี(ฮา) รู้เรื่อง และบางครั้งสามารถโต้ตอบกับสิ่งที่เราสื่อสารได้ สามารถแสดงอารมณ์ออกมาให้เรารู้ได้ชัดเจน

ฮั่นแน่!!!หลายคนรู้หลายคนไม่รู้ แต่มิตรสหายของกูจะต่างรู้ดี!!!! อย่างง

 

เอ่อ....พี่แทนจะทำดอารี่รวมเล่ม วู้!!!ยิหิ้ว!!!! จะเปิดตัวในงานสัปดาห์หนังสือ

โอ้ว์!!!! แอ่ม โซ แฮปปี้ โซ มัช!!!

 

เอ่อ...วันนี้อีกแล้วที่กูไม่ได้ไปเรียน (เลยไม่ได้ใช้สัพนามแทนว่าข้าพเจ้าเลย ตั้งแต่ไปอ่านไดอีพริ้ง ชะนีชั้นสูงมา) ฉิบหาย!!! ไม่มีอารมณ์...กูยังไม่ได้บัตรนักศึกษา กูยังไม่ได้ไปจ่ายค่าเทอม แล้วกูจะสอบวันที่ 4 เดือนหน้านี้ สรุปปีนี้กูก็ไม่สามารถทำอย่างที่ตั้งใจได้ ผิดที่กู ไปช่วยคนอื่นทามมายยยยย ตอนนี้มานั่งลำบากไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม.....สาดดดดดดดดดดด ยังไม่พอ พี่ชายกูก็ตัดกูออกจากชีวิตเค้าไปแล้ว พี่ชายกูคนที่กจะสามารถฝากผีฝากไข้ได้ไปจนตาย กูเสือกไปเลือกอะไรไม่รู้ เชื่อในสิ่งที่...นะ....เชื่อแล้วไม่ได้อะไร แถมกูเสียไปอีกต่างหาก มันไม่คุ้มเลยจริงๆ

แล้วกูจะต้องเสียอนาคตของกูอีกไปทั้งชีวิตมั้นเนี่ยต่อจาก นี้ “ทำคุณบูชาโทษ”

กูบอกแล้วว่ากูจะไม่ทำอะไรอีกแล้ว....เชี่ย!!!

เหี้ย!!! ทำแล้วแม่งไม่ได้อะไร นอกจากไม่ช่วยก็เอาตีนเน่าๆกับตัวเน่าๆกับหัวเน่าๆมาราน้ำอีก

มึงคิดได้...กูก็คิดได้....

กูเบื่อมากมายกับชีวิตทีจะต้องตื่นมาเจอกับ.........กูเบื่อ!!

ถ้ามันดี กูก็ดีไงเพราะมันจะไม่มาทำให้กระบวนการขั้นตอนชีวิตและอารมณ์กูปรวนแปร

 

 

 

เรื่องมันผ่านมาแล้ว

2004년10우러11ㅇ리

พรุ่งนี้สอบวันสุดท้าย เลยมาเล่นเน็ต ออน MSN ตามปกติ

.................................

ติ่งน่อง!!!

เสียงการรายงานเอ็มเอสเอ็นว่ามีคนเข้ามา

เฮ้ย อาคคคคคค ไม่ผิดแน่ ตาไม่ฝาด พี่แทนมากออนเอ็ม

รีบจิกเลยอีปูรีบจิก

เพราะรู้ว่า เฮียจะวางแผงหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือ

และรู้ว่าเฮียจะไปนั่งที่บู๊ธด้วย

เข้าไปทัก

ปู : โอ๊ส

แทนไท : โอ๊ส ว่าไงเจ้า

ปู :ได้ข่าวว่าหนังสือเฮียออกแล้วที่งานสัปดาห์หนังสือ

แทนไท : เพิ่งวางวันนี้ จริงๆกะวันจันทร์แต่โรงพิมพ์ พิมพ์ไม่ทัน

จากนี้ข้าพเจ้าสงวนสิทธิ์ แฮพซัมติ่ง ล่ะกัน เพราะข้าพเจ้าก็ถามยูน ยวนไปเรื่อย

ก็เลยได้ความว่า วันพฤหัสนี้ตัวเฮียจะไปนั่งที่บูธ

 

 .......................

 

2004년10우러13ㅇ리 목요ㅇ리

การสอบได้ผ่านไปแล้ว อืมม์......รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก คราวนี้ก็มีเวลาอ่านหนังสือที่ไปซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสืออย่างเต็มที่แล้วสิกู!! ^O^” เมื่อวานก็เพิ่งให้ “หญิงวิป” เอาหนังสือ 14 ตุลามาให้ ตอนนี้กำลังสนในใฝ่รู้เรื่องนี้ อาจจะเป็นเพราะ “พี่แทนไท” ก็เป็นได้ เพราะรู้ว่า บิดา และมารดา ของเฮีย เป็นผู้ที่รอดมาจากเหตุการณ์ 14 ตุลา แล้วเข้าไปหนีอยู่ในป่า

เมื่อวานหลังจากสอบเสร็จ กะว่าจะกลับบ้านมานอน

เพราะว่าหลับเช้า (ตี 4 ) ตื่นเช้า (หกโมงเช้า) มาตลอดช่วงการสอบ

ส่วนใหญ่หมดเวลาไปกับการคุยกับ “หญิงตุ๊ก” มากกว่าการอ่านหนังสือ

แต่ก็นะ พอสอบเสร็จออกจากห้องสอบ ก็ลงมากินข้าว พูดคุย และร่ำลาเพื่อนๆ

เพื่อนๆกลุ่มนึง (กลุ่มใหญ่) ชวนไปกินที่ อตก. ตอนสองทุ่ม อีกกลุ่มชวนไปกินหมูกระทะ โดยให้เหตุผลว่าไปเลี้ยงฉลองหลังสอบเสร็จ เอออันนี้เข้าท่า แต่ไอ้เหตุผลที่ว่าปิดเทอมแล้วเดี๋ยวไม่ได้เจอกัน

.....................................=o=’’’’’................................................

พวกมึงเข้าใจอะไรผิดรึป่าว?

นึกดีๆดิ

เปิดเทอมวันที่ 1 เดือนหน้า นี่ก็ล่อไปกลางเดือนแล้ว แค่อีกไม่เกิน 2 อาทิตย์กว่าๆ มึงล่ำลากันเหมือนเป็นปี ก็เลยนะ หลังจากกินข้าวเสร็จก็จะกลับบ้าน (อีกเหตุนึงที่เลือจะกลับบ้านเพราะ...เงินที่อยู่ในกระเป๋าที่มีอยู่ไม่ถึงร้อยบาท) ไอ้หญิงตุ๊กถามว่า

ไปไหนดีว่ะ?

ก่อนหน้าเข้าห้องสอบ “หญิงตุ๊ก” เสนอไอเดียว่า

สอบเสร็จไปวังหลังกัน!!

แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร แต่ตอนนั้นก้ำกึ่งอยู่เหมือนกันเพราะการไปวังหลังมันไม่ต้องใช้เงินมากมายนัก ระหว่างทางที่กำลังตัดสินใจ ก็มีโทรศัพท์จากรุ่นน้องที่รู้จักโทรมาระบายอารมณ์ให้ฟัง

ข้าพเจ้าก็ตั้งใจฟังมั่ง ไม่ตั้งใจฟังมั่ง แต่ก็พอจะจับใจความได้ จนกระทั่ง “ไอ้หญิงตุ๊ก” มันลากขึ้นรถเมลล์สาย 203

โอเค!วังหลังก็วังหลัง

และก็หันมาคุยโทรศัพท์ต่อจนกระทั่งวางสาย รถเมลล์ที่นั่งอยู่

มันติดอยู่ตรงที่สะพานพระปิ่นเกล้า ณ. เวลานั้น 4 โมงเย็น เวลาเลิกงาน เมื่อตระหนักถึงอะไรหลายๆอย่างแล้ว เลยบอกหญิงตุ๊กว่า

วังหลังมันปิดหกโมง แล้วรถติดขนาดนี้ เกรงว่าจะไปไม่ทันดูอะไร”

ดั้งนั้นหญิงตุ๊กก็เสนอว่า งั้นไป ตรอกข้าวสาร” (ถนนข้าวสาร) กัน

โอเค! ข้าวสารก็ข้าวสาร

เพราะว่ารถเมลล์ที่นั่งอยู่มันต้องผ่านทางนั้น

ไปกินโรตีกล้วยช็อคโกแลต”

ข้าพเจ้าคิดอย่างนั้น

เมื่อมาถึง ประมาณสี่โมงครึ่ง ก็เดินดูของไปเรื่อยๆ ด้วยชุดนักศึกษาแบบทะมัดทะแมง

ก็ได้กำไรลูกปัดสีฟ้าอันละ 10 บาทมาหนึ่งอัน ส่วนไอ้หญิงตุ๊กได้สายเชือกข้อเท้ามาเส้นนึง อืมม์... ขอพูดถึงกำไรที่ได้มาหน่อย คือ...ลูกปัดของมันเนี่ย ไอ้ตัวสีฟ้าเนี่ย ถ้าจำไม่ผิดเค้าจะเรียกมันว่า “ลูกปัดตาแมว” จำได้ว่าไอ้ลูกปัดตาแมวเนี่ย เมื่อสมัยข้าพเจ้าอยู่ม. ปลาย ก็ประมาณ 6 ปีได้

ตอนนั้นที่จตุจักรจะมีร้านแบบที่ให้นั่งร้อยเอง จะมีลูกปัดหลายๆแบบ เรียกว่ามีมากกว่าร้อยแบบ แล้วก็หลายราคา ให้เลือกเอง แบบไอเดียใครไอเดียมันร้อยเอาเอง

แล้ว“ไอ้ลูกปัดตาแมว”เนี่ยตอนนั้น

มันราคาอยู่ที่เม็ดละ 5 บาท

มันเป็นอะไรที่แพงลิบลิ่ว

แต่พูดถึงมันก็สวยสมราคาในตอนนั้น เรียกว่าใครมีมากร้อยมากเม็ดก็บ่งบอกถึงฐานะกันได้เห็นๆ คิดดูว่าสมัยนั้นถ้าเอา “ลูกปัดตาแมว” เนี่ยมาร้อยเป็นสร้อยข้อมือ เอาแบบร้อยธรรมดาก่อนนะ มันจะตกประมาณไม่ต่ำกว่า 35-40 เม็ด แล้วคิดสิว่ามันเม็ดล่ะ 5 บาท 35 คูณ 5 บาท ดังนั้นสร้อยข้อมือเส้นนึงก็จะตกอยู่ที่ราคา 175 บาท แพงนะ พอมาดูสมัยนี้

ดูเส้นนี้ที่เพิ่งได้มาในราคา 10 บาท

มี “ลูกปัดตาแมว”

เหมือนกับสมัย 6 ปีที่แล้วเด่ะๆ

แต่ราคา ที่ซื้อมาต่างจากเม็ดละ 5 บาท

มาเป็น 61 เม็ด 10 บาท

ที่ร่ายมาทั้งหมด จะบอกว่านี่คือเหตุผลที่ซื้อกำไรอันนี้มาก็ไม่เชิง คือ....มันทำให้เกิดคำถามไง

ว่า ทำไม? และ “เพราะอะไร? ว่าแล้วก็ลองหาคำตอบดู ไปๆมาๆ ก็รู้สึกว่า มันไม่ใช่แค่ ไอ้ “ลูกปัดตาแมว” เท่านั้น มันมีหลายๆอย่าง ที่ทำให้รู้สึกเหมือนกัน ที่เค้าพูดกันว่า “สิ่งใดๆในโลกมักเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา” มันก็คงหมายถึง “คุณค่าของสัพสิ่ง” ด้วยเช่นกัน

10 บาท ที่เสียไป ได้อะไรกลับมาเยอะเลย”

จากที่ซื้อสร้อยเสร็จก็เดินหา “โรตีกล้วยช็อคโกแลต” ถ้ามาที่ถนนข้าวสารก็จะกินทุกครั้งเพราะมันอร่อยมากกกกกกกก!!! อ่อ....ลืมไป จริงแล้วก่อนหน้านี้ หญิงตุ๊กใฝ่ฝันว่าอยากจะ เพ้นท์ที่น่องด้านหลัง ก็เลยพากันไปดูที่ร้านเพ้นท์ (น่าจะเรียกว่า “แผง” มากกว่า ร้าน) ก็ช่วยกันเลือกดูลาย แล้วก็ถามราคา

ที่ใครๆต่างบอกว่าที่ข้าวสาร

“คนขายจะขายของให้คนไทยในราคาถูก”

มันคงหมายถึงแค่ว่า

“ขายให้ในราคาถูกกว่าชาวต่างชาติ

แต่....

ไม่ได้ขายถูกตามราคาที่ควรจะเป็นจริง”

คือตอนแรกที่ถามราคาตัวแรกเป็นรูปนกฟีนิกซ์ พี่เค้าบอก 300 บาท เออ ลายมันสวยสมราคา แล้วมันลงทึบเยอะ หญิงตุ๊กมันบอกว่าอยากได้รูปกะโหลก มาลายที่สอง เป็นรูปกะโหลกมีแค่เส้นวาดเป็นรูปกะโหลก อันเท่ากำปั้นหลวมๆถามราคาไป พี่เค้าบอกว่า 250 บาท ก็เลยลองต่อราคา “พี่ลดอีกได้มั้ย? ที่ตอบทันทีว่า “ไม่ได้เพราะนี้พี่ขายให้ฝรั่ง ห้าร้อยนะลายนี้ ราคานี้ไม่ได้บอกผ่าน นี่พี่ขายราคาคนไทย” มีขู่ มีขู่ ก็เลือกอยู่นานหญิงตุ๊กก็ได้ลายที่ถูกใจ เป็นรูปหน้าคนลอยๆ แบบควันๆ อะไรประมาณนั้น สืบทราบราคาก็ 200 บาท อืมม์ ไม่ถูกเลยสักนิด แถมขอต่อก็ไม่ให้ ใจจริงไม่อยากให้เพ้นท์ที่ข้าวสารเท่าไหร่ แต่หญิงตุ๊กเกิดอาการอยากมากกกกเลยไม่อยากขัด เพราะรู้ว่าถ้าคนเราได้ลองมันเกิด อาการ “อยาก” แล้วมีใครมาขัดมันจะหงุดหงิด อีกอย่างคนที่เสียเงินมันก็ไม่ใช่ของตัวเอง ก็เลยไม่ขัด แต่ก็เลยลองแกล้งแย็บๆ ไปว่า “ถูกสุดเท่าไหร่? เจ๊แกตอบว่า “ร้อยนึง” ก็เลยถามว่าลายอะไร เค้าก็หยิบลาย ตัวอักษรจีนตัวเล็ก ออกมา บอกว่า “ลายพวกนี้จะร้อยนึง”

อืมม์......กูเพ้นท์ตัวอักษรจีนนี่ที่สะพานพุทธ แค่ 30 บาท เต็มที่ คือ 50 บาท

เจ๊บอก 100 นึง ราคาไม่ได้บอกผ่าน

สาดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!

แต่ก็นะจะทำอะไรมากกว่านี้ก็ไม่ได้ ถิ่นเราก็ไม่ใช่ เพื่อนเรามันก็ดูออกจะระริกระรี้ขนาดนั้น มาตรว่า “นี่แหละที่ที่กูหามานาน”

ว่าแล้วก็จัดแจงเพ้นท์ คือต้องบอกว่าเมื่อก่อน(ประมาณ 2 ปีได้)ตอนที่เคยไปเพ้นท์ที่สะพานพุทธ เค้าจะเพ้นท์สดๆ ดูแบบเอาแล้วแล้ววาด ซึ่งมันก็อาจจะเสี่ยงถ้ามันออกมาเน่า ก็ต้องทนเน่าไปอีก 2 อาทิตย์ ตอนแรกก็คิดว่าเจ๊แกก็คงจะวาดสดๆเหมือนกัน ตอนแรกก็สงสัยนะ เพราะว่าหน้าเจ๊แกเนี่ยมันดูไม่ให้ที่จะมาวาดสด จะหาว่านิสัยเสียก็ได้ ที่ปรามาตรเจ๊แกไว้แบบนั้น (ความคิดที่ไม่ดีไม่ส่งเสริม) หน้าเจ๊แกเหมาะที่จะเป็นแม่ค้ามากกว่าจะมาลงลายเส้น ก็เลยคิดเอาเองว่า เจ๊คงจะมาขายหน้าร้าน แต่คงจะให้ผู้ที่เชี่ยวชาญกว่ามานั่งเพ้นท์ ปรากฎว่าผิดถนัด เจ๊แกเอากระดาษอะไรสักอย่างดูเหมือนว่ากำลังลอกลายบนกระดาษวาดขึ้นๆลงๆอยู่พักครู่ แล้วก็หอบกล่องเล็กๆ พร้อมกับกระดาษที่ลอกไว้(ระหว่างนั้นตอนนี้กำลังคิดถึงอนาคตอีกสองอาทิตย์ของ หญิงตุ๊กว่า มันจะออกมาเป็นเช่นไร ถ้าเจ๊เค้าลงเส้นแม่นแสดงว่าสองอาทิตย์ที่กำลังจะเข้ามามันจะสดใส แต่ถ้าไม่ล่ะ....โอ้ววว์.....แล้วที่น่องหลังขาเนอะ....) แล้วเจ๊ก็หยิบอุปกรณ์ที่ดูคลายๆ กาวยูฮูหลอดสีดำ แต่ใหญ่กว่า แล้วก็เอามาถูๆที่น่อง แล้วก็เอากระดาษที่ลอกไว้เมื่อกี้มาวางทับ รูดขึ้นลงสองที แล้วดึงออก

โอ้ววว์...ดูสิซาร่า ลายมันติดออกมาแล้ว

ใช่! มันออกมาเหมือนเป๊ะ!!

อันนี้มั่นใจว่าลดอาการเสี่ยงไปได้เยอะ แล้วเจ๊ก็หยิบทิชชู่มาซับๆ แล้วก็เอาก้อนอะไรซักอย่างที่มีตัวเฮ่นน่าอยู่ข้างใน ดูจากลักษณะแล้ว คงจะเอาถุงใส่ตัวเฮ่นน่าไว้แล้วตัดมุมปลายออกนึดนึงจะเหมือนที่วาดหน้าเค้ก แต่อันนี้เล็กว่าแล้วเจ๊แกก็บรรจงวาดตามลายที่เพิ่งก๊อปปี้มา ใช้เวลาประมาณ 7- 10 นาที ในการวาด ก็เป็นอันเสร็จ ก็จ่ายเงิน สองร้อยบาท

แล้วเจ๊ว่า ระวังอย่าให้มันเลอะ หรือโดนอะไร รอให้มันแห้งประมาณชั่วโมงนึง หลังจากนั้นก็เลยบอกหญิงตุ๊กว่า

กูอยากกินโรตีกล้วยช๊อคใจจะขาด”

ก็เลยเดินตามหา แล้วหญิงตุ๊กก็โชว์พาวเวอร์ความโง่ออกมาด้วยคำพูดที่ว่า

กูไม่กล้าเดินกูกลัวมันเลอะแล้วไม่แห้ง”

อันนี้ไม่เท่าไหร่ยังพอเข้าใจได้ถ้าเราเดินไม่ระวังมันก็จะเน่าได้ก็โอเค เลยบอกให้หญิงตุ๊ก ดึงกระโปรงพีชที่สั้นอยู่แล้วให้สูงขึ้นมาอีก แล้วไม่ต้องกังวลอะไรอีกนอกจากตอนจะนั่ง แต่อันนี้เนี่ยรับไม่ได้

เฮ้ยมันนูนแบบนี้ไม่เห็นเหมือนที่เพื่อนกูไปทำเลย

หรือว่ามันต้องรอแห้งแล้วมันจะเหือดไปเอง”

โอวว์...กูเห็นมึงหาลาย เห็นมึงสนใจเรื่องเพ้นท์เฮ่นน่าที่มาร่วมเดือน นี่มึงไม่รู้จริงๆหรือว่ามันต้องรอให้แห้งแล้วค่อยลอกออก

ข้าพเจ้าเลยบอกมันไปตามที่คิด แล้วก็บอกมันเพิ่มไปด้วยว่า

“อย่าไปเสือกทานล่ะ”

มันถามว่าทำไม?

ถ้ามึงทาสองร้อยบาทที่มึงเสียไปมันจะอยู่ไม่ครบอาทิตย์”

อืมม์...มันไม่รู้อะไรเลย ระหว่างที่พูดจบก็เห็นร้านโรตีพอดี

ก็เลยสั่ง “พี่โรตีกล้วยช๊อคแลตหนึ่ง”

ส่วนหญิงตุ๊กก็ไปสั่ง

ผัดหมี่ไม่ใส่ไข่”

ระหว่างที่รอ จู่คนขายก็เข็นรถเข็นหนีเทศกิจ เลยต้องทำให้ข้าพเจ้าวิ่งตามไปในใจก็ สรรเสริญว่า

มึงจะทำมายยย คนเค้าจะทำมาหากิน”

และก็ต่างๆนานา พี่คนขายวิ่งมาจนถึงหน้าวัด เอ่อ...จำชื่อไม่เคยได้สักที ที่ตรงข้ามกับสน.นั่นล่ะ ตอนนี้ขาของตุ๊กที่เพ้นท์มายังปลอดภัยดี เหลือแค่แห้ง....เท่านั้น สองสาวก็ต่างรับของจ่ายตังค์ให้คนขาย และกำลังจะทำการ

หม่ำ”

และเหตุการณ์ที่ไม่อาจจะคาดเดาได้ก็เกิดขึ้น “ห่าเม็ดฝน” ที่จงใจกระแทกกระทั้นลงมา เหมือนจงใจกลั่นแกล้ง และแถวนั้นไม่มีในมีร่มให้พักพิงก็เลยวิ่งไปหาที่ร่มในซอยข้างวัด และ ข้าพเจ้าเห็นตู้โทรศัพท์อยู่เบื้องหน้า เพราะตอนนี้ไอ้สองร้อยที่อยู่บนขาหญิงตุ๊กมันสำคัญยิ่ง!!! เราสองคนต้องทำหน้าที่อารักษ์ขา “ลายสองร้อยบาท”เอาไว้ เพราะมันถ้าจะละลายหายไปเลยมันยังไปทำใจได้ไง แต่นี่ละลายแล้วมันไม่ละลายไปไง มันจะฝาก”ความเน่าเละ” ไว้ถึง อาทิตย์กว่าๆ ข้าพเจ้าบอกกับหญิงตุ๊กว่าวิ่งไปหลบที่ตู้โทรศัพท์เร็ว มันบอกว่าไม่เอา ให้ไปหลบที่ร่มของคนขายรถผลไม้

อ๊ะ!! รถผลไม้ก็รถผลไม้ตามใจมึง!!

แล้วแทนที่มันจะห่วงขามันดันเอาหน้าเข้าร่มแล้วให้ขาหลัง โดนฝน......เป็นอันว่าสองร้อยบาทที่เสียไป มันคือความเน่าที่ต้องติดตัวไปถึงหนึ่งอาทิตย์!!!!

ฝนตกตัวเปียกเป็นลูกหมา นั่งแท็กซี่กลับบ้าน

วันนี้ 60 บาทที่ข้าเจ้าเสียไป

ได้อะไรกลับมาเยอะแยะเลย

*ยิ้ม*

11 octubre

...อะไรๆของกู!!!

+ อืมม์....หนังสือรวมเล่มของ"พี่แทนไท"ออกแล้ว ขายที่งานสัปดาห์หนังสือ+
 
+ และวันพฤหัสนี้กูก็ได้เจอตัวเฮียแบบเป็นอีกครั้ง > <" กูตื่นอย่างบอกไม่ถูก
 
+ กูได้กระทำการ "โกหกตอแหล" ไปแล้ว เพราะสัญชาติญาณของการเอาตัวรอดของกู  กูทำไปแล้ว 55!!
 
+ สอบใกล้จะเสร็จแล้ว...นั่นหมายถึงกูจะมีอิสระภาพโดยประมาณ 20 วันกว่าๆ กูจะใช้มันให้คุ้ม
 
+ ดอง บัง จะมา ฉิบหาย!!!!....กูยังไม่ได้เก็บเงิน งานนี้กูตามแน่!!  เอาแบบถึงพริกถึงขิง ถ้า "อุนโฮ่" จำกูไม่ได้ในครั้งนี้ อย่ามาเรียกกูว่าอีปูเลย คอยดูกูละกัน!!
 
+ ตอนนี้ก็กูแฮปปี้กับเพื่อนกูที่มีไม่กี่คน
 
+ แต่บางอย่าง...ที่กูไม่แฮปปี้เลยยยยยยยยยยย...สักนิ้ดเดียวววววววววว ToT"  กูเบื่อมัน!!!
 
+ วันเสาร์ที่ผ่านมา ไม่ใช่ดิ! วันอาทิตย์ กูตื่นเช้ามากกกกกกกกก  เจ็ดโมง ไปทำบุญที่เค้าเรียกว่า "ทานโก๋ยฉลาก" มันเป็นของภาคเหนือ เค้าจะจัดทุกปีที่วัดเบญ!!!
 
+ กูเดินไปทั้งที่ง่วงแสนง่วงแต่กูก็ตั้งใจไปทำบุญ
 
+ แล้วกูก็มาตาสว่าง....
 
+ คนเกาหลีมาถ่ายหนัง เชี่ย!! หล่อสุดตีน!!!!!!!  อาจเป็นเพราะมันยังเช้านัก และกูก็อาจจะไม่ตื่นดี พ่อหมนุ่มเกาหลีคนนั้นหน้าละม้ายคล้าย "อุนโฮ่"  ของกูยิ่งนัก  หล่อออออออออบาดดดดดดดดด!!!!!!!!!
 
+ อันที่จริงกูจะบอกว่า...
 
+ ที่กูไปวันนั้น "ทายโก๋ยฉลาก" กูรู้สึกว่ากูสนใจเรื่องเกี่ยวกับพวกล้านนามากขึ้น กูว่ามันน่าหลงไหลมากนัก
 
+ มีวูบนึงที่ตอนนั้นกูคิดว่ากูจะไปหมกมุ่นทางด้านล้านนาเลยทันที แต่........
 
+ เพราะความง่วงของกู...ที่ทำให้ตากูปิด...ปิด...ปิด...และหลับในที่สุด
 
+ และพอตื่นมา...แรงกระตือรือร้นอันนั้นมันก็เหือดหายไป
 
+ มันทำให้กูค้นพบว่า.......
 
+ ไม่มีอิทธิพลใดๆในโลกที่จะสู้ความง่วงของกูได้!!!+
 
22 septiembre

"รักเท่าไหร่ก็คงไม่พอ"

"......ฉันรู้ดีว่ายังไม่ดีพร้อม ฉันก็ทำได้ดีแค่เท่านั้น

ฉันแค่ยอมทำทุกอย่าง ให้เธอจะไม่ ต้องเสียใจ
คิดทบทวนคนเดียวอยู่บ่อยครั้ง รักเธอจนลืมตัวมากไปไหม
ทำเพื่อเธอแล้วยังไง แต่สุดท้าย เธอก็ทิ้งกัน ยิ่งรักมากเท่าไร ดีแค่ไหนไม่สำคัญ
เมื่อสุดท้าย ไม่รักกัน แล้วฉัน..ไม่มีความหมาย อยากจะเห็นคนดีของเธอ คนแบบไหนที่เธอรักจริง
ที่เธอจะ..ไม่ทอดทิ้ง ไม่ทำให้เขาเสียใจ
หากว่าฉันรักเธอไม่พอ ดีไม่พอจะไม่โทษใคร
โทษตัวเอง โทษหัวใจ รักเท่าไร..ก็คงไม่พอ
รักฉันมีให้เธอเพียงเท่านี้ ทั้งหมดใจที่มีก็เท่านั้น
ถ้าไม่พอที่ต้องการ ก็ยังไม่รู้ ต้องทำไง
ขอวอนเธอแค่สักอย่างได้ไหม ถ้าเธอมีน้ำใจครั้งสุดท้าย
ช่วยบอกฉัน ช่วยอธิบาย บอกให้ทำใจสักที

รักเท่าไร ก็ยัง..ไม่พอ....."
 
 
ชอบเพลงนี้มากมาย
20 septiembre

ลิตเติ้ลเกิร์ล

ข้าพเจ้าเป็นเพียงเด็กผู้หญิงคนนึง  ที่ไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่ (ถึงแม้อายุตอนนี้จะไม่ให้)ไม่อยากเลยจริงๆ ข้าพเจ้าเคยคุยเรื่องนี้กับ"พี่แทน"
 เฮียบอกกับข้าพเจ้าว่า "เจ้าหนีมันไม่ได้หรอก  สักวันนึกข้าพเจ้าก็จะเข้าใจเอง"
ข้าพเจ้าไม่อยากจะเข้าใจหรอก ข้าพเจ้าพอใจที่จะเป็นเด็กอยู่แบบนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกว่า การโตเป็นผู้ใหญ่จะทำให้ความสุขของข้าพเจ้าลดลง  ข้าพเจ้าคิดอย่างนั้น!
ข้าพเจ้าไม่อยากที่จะเครียด ไม่อยากที่จะต้องเอาจริงเอาจังกับชีวิต ข้าพเจ้ายังอยากที่จะยิ้มอยู่....

ข้าพเจ้าจะเกลียดตัวเองเวลาที่ต้องเป็นผู้ใหญ่เพราะถูกสิ่งรอบข้างบังคับ  ข้าพเจ้าจะพยายามใช้เวลาในการเป็นผู้ใหญ่ให้น้อยที่สุด
ข้าพเจ้าเลยพยายามทำความรู้จักกับคนที่อายุน้อยกว่าให้ได้มากที่สุด  
โอ...ทำไมข้าพเจ้าจะต้องอัพเรื่องน่าอึดอัดด้วยนิ
  เอาล่ะๆ
ข้าพเจ้ามีเรื่องจะบอก เอ่อ คือ...ข้าพเจ้าตำไม่ได้แล้ว ยวน!!

อันที่จริงข้าพเจ้าก็มีไดอารี่ที่เป็นสมุดอยู่ด้วย ข้าพเจ้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมข้าพเจ้าต้องมาทำเจ้าไดอารี่ออนไลน์นี่ด้วย
หนึ่ง ข้าพเจ้าคงไม่อยากถูกใครบอกว่าข้าพเจ้าเป็นคนโลเทค
สอง ข้าพเจ้าคงอยากที่จรู้ว่ามันเป็นยังไง เพราะเห็นเพื่อนๆทำกันจัง
สาม ข้าพเจ้าคงอยากจะทำเหมือน"พี่แทน" กระมัง

ตอนนี้ข้าพเจ้ากกำลังแต่งสตอรี่เรื่องนึง...อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องที่มีคนบอกว่าข้าพเจ้าแต่งเอาไปลงบอร์ดๆนึง
นั้นไม่ใช่เรื่องของข้าพเจ้า..เพียงแค่เจ้าของเรื่องขอยืมตัวข้าพเจ้า ไปเป็นคนรับหน้าแทน อันที่จริงข้าพเจ้าไม่แฮปปี้กับการกระทำนี้สักเท่าไหร่
แต่เพราะข้าพเจ้าเผลอพลั้งปากไปแล้วว่าจะช่วย ดังนั้นข้าพเจ้าก็มีสปิริตกับคำพูดของตัวเอง
สตอรี่ของข้าพเจ้าจริงนั้น กำลังเพิ่งขึ้นได้หนึ่งตอนเท่านั้น ข้าพเจ้าคิดว่าเรื่องนี้ที่ข้าพเจ้าแต่งข้าพเจ้าจะลองเอาไปส่งสำนักพิมพ์นึง
ข้าพเจ้าอยากรู้ว่าข้าพเจ้ามีความสามารถในการสร้างจินตการให้คนอื่นเข้าใจได้ดีแค่ไหน แต่ถ้าเค้าไม่รับก็ไม่เป็นไร ข้าพเจ้าก็จะเก็บเอาไว้
...ให้เพื่อนข้าพเจ้าอ่าน เพราะเรื่องนี้ข้าพเจ้ารู้สึกว่ามันจะต้องใช้ฟิวสุด...คือถ้าไม่มีอารมณ์ก็แต่งมันแม่งไม่ได้ซะอย่างนั้น ข้าพเจ้ามักจะรำคาญเวลา
ที่ข้าพเจ้าเป็นแบบนี้ มันทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่า "มีไฟมากแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้ถึงมึงไม่มีฟิว"

ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองกำลังขี้เกียจที่จะไปเรียนเป็นอย่างมาก  โดยที่ไม่รู้สาเหตุ  ไม่สิข้าพเจ้าเกิดอาการกลัวคนเยอะๆ คนจำนวนมากๆ
ข้าพเจ้ากลัวความวุ่นวาย ข้าพเจ้าชอบความเงียบ คุยกับกันเพื่อนที่ไม่เกิน 5 คน กำลังดี...ข้าพเจ้าไม่ชอบคนเยอะ..แต่ก็ไม่ชอบอยู่คนเดียว
และก็ไม่ชอบ...หึๆ ไอ้จุดๆๆนี้ถ้าเป็นคนที่รู้จักข้าพเจ้าอย่าท่านกิจะรู้ดีรู้ว่ามันคืออะไร ใช่มั้ยท่านกิ! (มีมึงกับกูรู้กันแค่สองคน ฮ่าๆ)

 

สิ่งที่กูได้มา...

ว่าไป ว่าไป ว่าไป
เมื่อไหร่จะรวย...
เมื่อไหร่จะมีเงินคืนชาวบ้านได้หมด
......
แล้วเมื่อไหร่จะมีเงินมาจ่ายค่าเทอม.........
สิ่งที่กูได้มา ก็คือสิ่งที่กูเป็นอยู่
มันไม่คุ้มกับสิ่งที่กูเสียมันไป...
ไม่คุ้มเลย...
กูบอกตามตรงว่า....
กูมานึกได้เมื่อสายไแล้ว..
สิ่งที่กูได้มา....มันไม่ใช่สิ่งที่ดีกับกูเลย
เครดิตที่กูเสียไป...
พี่ชายกู...
และเพื่อนอีกหลายคน...
ความรู้สึกของกู...
ไม่เหลืออะไรเลย...

กูตอนนี้ในชีวิตกูเหลือสิ่งที่กูคิดว่ามีค่าไม่มาก
กูสัญญากับตัวเองว่า..
กูจะรักษาสิ่งที่เหลืออยู่ตอนนี้เอาไว้ให้นานที่สุด
กูใช้เวลาไปกับอะไรที่ไร้สาระมามากแล้ว
กูคิดแล้ว...
ว่าถึงเวลาสักที...
ที่กูจะ "รัก" ตัวเองบ้าง
รักในสิ่งที่กูควรจะรัก
รักษาในสิ่งที่กูควรจะรักษา
ต่อไป...
กูจะตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวกูเอง!!

กูจะไม่ให้ใครมามีอำนาจมากกว่าตัวกู
กูพอแล้วกับการที่ทุกคน ตอแหล เข้าใส่

พอแล้วกับการที่ถูกคนอย่าง...พวกมึงหักหลัง!
ตราบใดที่พวกมึงยังคงเป็น...อยู่

กูจะไม่ไว้ใจไอ้อีหน้าไหนทั้งนั้น!!!
พวกมึงจำเอาไว้

 

 

เซ็ง!!!

มันอะไรกันนักกันหนาว่ะ!
ข้าพเจ้ามักจะหงุดหงิดในเรื่องของคนๆนึงมาก คือ...ถ้าเรื่องที่มันทำเนี่ยมันไม่เข้าเกี่ยวยุ่งกับชีวิตข้าพเจ้าเนี่ยมันก็คงจะดี  แต่ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
เพราะทุกสิ่งที่มันทำมันมักจะสร้างความเดือดร้อนให้กับข้าพเจ้า  ข้าพเจ้าเคยบอกเอาไว้ว่า "กูเนี่ยไม่ใช่คนดี" แต่การที่ข้าพเจ้าต้องมานั่งทนกับมันในทุกเรื่องเนี่ย
มันเกินไปแล้ว  แล้วมันเป็นประเภทที่ว่าไม่รู้ตัวด้วยนะ หรือว่าบางทีมันก็อาจจะรู้ตัว แต่มันก็ทำเป็นว่า "ไม่ใช่เรื่องของกู"  เชี่ย!! แล้วมันเรื่องของกูรึไง!!!
กูเป็นคนทำรึก็เปล่า? มึงทั้งน้าน!!!! เลย  หาเรื่องมาใส่หัวตัวเองแล้วมึงยังเอามาเผื่อกูด้วย  กูไม่เอา!!!!
มันเป็นคนที่ประเภทที่ว่า ชอบทำตัวให้คนอื่นเห็นว่ามันมีความคิด... หึๆ  ความคิดโง่ๆอะดิ  คิดว่าตัวเองนี่ฉลาดดดดดดดดดดด...ฉลาดมากกกกกกกกกก
ฉลาดในเรื่องโง่ๆ  แล้วไม่รู้ตัวว่าคนอื่นเค้ามองมายังไง แล้วภูมิใจด้วยนะนั่น! คือ โชว์เพาว์ความโง่ออกมาให้คนอื่นเห็น  แล้วก็ไม่ได้รู้เลยว่าคนอื่นเอาเรื่องของตัวเอง
ไปกระจายข่าว "ความโง่"ให้คนอื่นฟัง  แล้วคิดดูว่า ในสายตาคนอื่น มันคือตัวอะไร  แน่นอน! ตัวตลก!!
ช่วยไม่ได้ที่ไม่ยอมฟังใครเลย และจะบอกให้นะนี่ไม่ใช่ความคิดเห็นของข้าพเจ้าทั้งหมด นี่คือความคิดเห็นที่ข้าพเจ้าได้คุย ได้เจอได้พบ กับคนนั้น ที่มาระบาบกับข้พเจ้า
และต่างคนต่างประเมิณมา  อย่าคิดอะไรเว่อร์เกินไป  ตกลงมามันจะเจ็บ!!
"สักวันความศรัทธากับความเชื่อ ที่ทุกคนมีให้มันจะหายไป  แล้วมันจะกลายเป็นความแค้น"
บอกให้คนบางคนเค้าไม่ได้แสดงออกหรอกนะ  อย่าคิดว่าตัวเองจะแน่กว่าคนอื่น ถ้ายังไม่รู้จักการมีชีวิตมากพอ  ประสบการณ์ของชีวิตนะ จริงอยู่ที่มันสอนให้เราเติบโต
แต่ถ้าไม่เอาประสบการณ์ที่ผ่านมามาทบทวนมันก็ไม่มีประโยชน์  แล้วไอ้ประเภทที่คิดว่า"ทุกอย่างไม่ใช่ความผิดของกู" "ทำไมต้องเป็นกู" แล้วคิดว่ามัน"เป็นเพราะคนอื่น"ละก็?
ก็อยู่ใช้ชีวิตแบบเดิมละกัน  เจอแบบซ้ำๆซาก แล้วก็มาโทษคนอื่นซ้ำๆซาก  หรือจะบอกว่าก็โทษว่าตัวเองผิด "ผิดที่เลือกคนนี้" แหม! กูถามหน่อยว่มมันต่างอะไรกันกับไม่โทษตัวเอง
กูว่ามันเป็นคำพูดของคนที่ใช้ลมหายใจทิ้งขว้างมาก มึงคิดดูดิมึงยังคิดได้แล้วมึงคิดดูว่าคนอื่นเค้าจะไม่คิดกับมึงแบบนี้บ้างรึไง ควายจริงๆ กูเกลียดคนที่พูดแบบนี้มากเลย มันพูดมาแบบไม่คิดอ่ะ ถ้างั้นทำไมมึงไม่ทำเอง ทำมเป็นพูดหรู เป็นคำพูดที่ดูเหมือนเคลียร์และรับผิดชอบ
เชี่ย!!!  กูเห็นอะไรแบบนี้กูก็รำคาญ   บางที่กูก็อยากจะถามว่าทำไมถึงไม่ทำเอง มีมือ ตีน สมองเหมือนกัน  มึงจะบอกว่ามึงเป็นประเภทชอบใช้สมองมากกว่าแรง  หมายถึงจะแอบกัดคนอื่นว่า
คนอื่นใช้สมองไม่เป็นเหมือนกูว่างั้นเถอะ   คนอื่นนี้น่าจะเป็นขี้ข้า ไพร่ ของมึงมากกว่าว่างั้นเถอะ!! มึงรู้ไว้นะ ฟักกิ้ง ออฟ ยู เลย ที่คนอื่นเค้ามาทำให้เพราะเค้าอยากช่วยเพราะความดันทุรังของมึง
คือถ้าไม่ช่วยก็จะซวยพาลเดือดร้อน กลัวมึงโกรธ อารมณ์เสียไปพาลคนอื่น มึงเคยคิดมั้ยเรื่องนี้ มึงคิดแค่ว่า "ทุกคนก็อยากทำนั่นแหละ แต่ไม่มีปัญญา ทุกคนอาศัยสมอง กับตัวเรา"
นั่นมึงคิดไปนั่น  แล้วงี้มึงอยากให้คนอื่นแฮปปี้กับมึงมั้ย? ถ้าเป็นมึงมึงเจอเพื่อนพูดงี้มึงแฮปปี้มั้ย?
มึงช่วยฉลาดเป็นเรื่องเป็นราวได้มั้ย? ฉลาดแบบที่คนฉลาดเค้าทำกัน อายุมึงก็ไม่ใช่เด็กอนุบาล โตๆกันแล้ว  ขอร้องละ มึงจะได้ไม่ต้องมาเป็นขี้ปากชาวบ้านเค้า
แค่นี้ก็ก็ได้ยินมาเยอะแล้ว  แต่มึงไม่ได้รู้ตัวเลย  (แน่ละเรื่องมาถึงหูกูก่อนทุกที) ฉลาดบ้างเถอะนะ  ถ้าคิดว่าที่เป็นอยู่เนี่ยฉลาดอยู่แล้วก็ลองพยายามฉลาดขึ้นอีกสักนิดนะ
  อีกนิดนึงน่ะเพื่อตัวมึงเองเลยนะ

ว่ากันด้วย...ของกู

ไปอ่านไดพิ้งมา...
เลยมีอารมณ์ค้าง วันนี้อาจจะดูหยาบคาย
แต่ว่า...
มันเรื่องของกฏุไง!!!!
 
สักกี่คนที่จะรู้ว่ากูคิดยังไง
ตอนนี้กูรู้สึกว่า...
กูหงุดหงิดก็ไม่รู้....
กูไม่อยากคุยกับใครสักคน
ถ้าไม่ใช่เพื่อนๆกู
กูเกลียด "เรื่องของมัน"
กูรำคาญ...
กูเบื่อ!!!
 
 
รู้มั้ย??
กูเบื่อมาก
ที่ต้องมานั่ง "ปั้นหน้า"
คุยกับคนที่กูไม่อยากคุย
 
กูรู้สึกว่ามันมากไปแล้ว!!!
เพือ่นกูบอกว่า
"อย่าไปคิดถึงมัน เพราะกูเองจะเป็นทุกข์"
เชี่ย!!!
 กูก็ไม่ได้อยากจะคิด
แต่มึงมาดูมารยาของมันซะก่อน
 
เพราะสำหรับมัน
"กูมันก็เป็นแค่คนอย่างกู"
กูจะพูดอะไรได้!!!!
 
 
Foto 1 de 1