ห่อเหี่ยว!!!

 

.....

 

...

 

..

 

จะวันเกิดกูแล้วสิเนี่ย

 

....

 

กูอยากจะแฮปปี้

 

อยากจะทำอะไรดีๆ

 

แต่พอยิ่งใกล้ๆ

 

กูก็ทำใจไม่ได้สักที

 

เวลาเป่าเค้ก

 

แล้วเค้ามักจะให้อธิฐาน

 

เค้าว่ากันว่าคำอธิฐานนั้นจะเป็นจริง

 

สงสัยกูคงขออะไรยากไป

 

ขอให้ “เป๊กช์” กลับมามีชีวิตเพื่อที่จะอยู่กับกู

 

จริงๆไม่ใช่แค่วันเกิดหรอก

 

จะอธิฐานตอนไหน

 

 

จะเมื่อไหร่

 

จะกี่รอบ

 

กูก็อธิฐานแบบนั้น

 

กูคิดว่า

 

เผื่อสักวันจะมีจริง

 

เพียงแต่ขอให้เชื่อ

 

 

พระเจ้าสอนกูแบบนั้น

 

แต่เมื่อกูโตขึ้น

 

ความจริงในโลกล้วนชัดเจน

 

มันไม่มีทางที่ เป๊กซ์ จะกลับมาหากู

 

ถึงกูหลอกตัวเองได้

 

แต่กูหลอกความจริงไม่ได้

 

หลายคนบอกกับกูว่า

 

เรื่องทุกอย่างมันมีความหวัง

 

มันโกหกชัดๆ!!!!

 

เรื่องของกูมันมีความหวังได้ด้วยเหรอ

 

วันเกิดกูปีนี้

 

คนที่กูอยากเจอคือมึง!!

 

“เป๊กซ์”

 

ร้องเพลงแฮปปี้เบริทด์เดย์ให้กูนะ!!

 

 

 

ถ้ามึงกลับมาหากู

 

ถ้ามึงฟื้น!!

 

กูจะเอาเวลาและชีวิตกูทั้งหมดให้มึง

 

ถ้าลมหายใจของกู

 

มันช่วยให้มึงกลับมาได้

 

กลับมานะ!

 

หรือจะเอาอะไรก็ได้

 

กูยอม!!

 

ยอมให้ทั้งนั้น

 

วันเกิดของกูปีนี้

 

มันไม่สนุกหรอก!!

 

ไม่สนุกเลย!!

 

ยิ่งมันใกล้เข้ามา

 

กูก็ยิ่งคิดถึงมึงมากขึ้น

 

.......

 

........

ความจริงก็เข้ามาตอกย้ำกูมากขึ้น

 

 

.........

 

 

....

 

 

"กูยังเป็นเจ้าสาวมึงอยู่นะ"

 

555

 

กูจำได้นะ

 

 

.....

 

...

 

..

 

บนท้องฟ้าที่มีมึงอยู่

 

กูมองหามึงทุกวัน

 

กูไม่รู้ว่าดวงไหนเป็นมึง

 

 

แต่!

 

 

.....

 

เพราะมันทำให้กูรู้สึกว่ามึงมองกูอยู่!!

 

....

 

..

 

เป็นห่วงกูใช่มั้ย?

 

...

 

คิดถึงกูรึเปล่า?

 

 

...

 

 

พี่แอ๊นท์บอกกับกูว่า

 

“มึงยังอยู่ข้างๆกู”

 

เพราะฉะนั้นอย่าร้องไห้

 

555

 

กูพยายามแล้ว

 

แต่กูทำไม่ได้หรอกเป็กซ์

 

แต่อย่างน้อยกูก็ร้องต่อหน้ามึง

 

ถ้ามึงอยู่ข้างกูตามที่พี่แอ๊นท์บอก

 

 

 

 

 

....

 

..

 

.

 

มันทรมานกูนะ

 

มึงทรมานเหมือนกูมั้ย?

 

กูทรมานสุดๆเลยหล่ะ

 

เพื่อนกูบอกกับกูว่า

 

“คนตายจะทรมานคนเป็น”

 

555

 

จริงด้วย!!!!

 

กูรักมึงมากๆนะ!!

 

รักจนอยากจะตายเลย

 

แต่กูทำไม่ได้

 

กูขี้ขลาดเกินไป

 

กูไม่กล้าฆ่าตัวตายหรอก

 

การที่ไม่มีมึงอยู่

 

กูพึ่งรู้ว่ามันทรมานกูมากขนาดนี้

 

คิดถึงกูนะ!!

 

คิดถึงกูมากๆ

 

เวลากูร้องไห้อยู่ข้างๆกูนะ!!

 

เวลากูเหงากอดกูไว้นะ!!

 

เวลากูไม่มีใครคุยฟังกูบ่นนะ!!

 

อยู่ข้างๆกูนะ!!

 

อยู่จนกว่ากูจะตาย

 

อย่าทิ้งกูไปอีก

 

 

.....

 

"การมีลมหายใจเป็นมนุษย์เนี่ย

 

มันทรมานสำหรับกูที่สุดเลย"

 

 

 

.....แต่.....

 

 

"การที่กูไม่มีมึงอยู่ในทุกช่วงชีวิตเนี่ย

 

 

มันทรมานกูยิ่งกว่า"